Ideja ishte fantastike. Por ajo duhej materializuar. Dhe sigurisht duheshin blerë makineritë. Nazima Ypi, i cili ishte specializuar në Gjermani për tekstilet e trikotuara, blen makineritë e para në vendin perëndimor. Në fillim ato ishin manuale dhe më pas u zëvëndësuan me makina moderne.

Kapitalin fillestar e siguruan nga shitja e pronave të Ali Alizotit dhe Nazima Ypit. Fillimisht fabrika do fillonte veprimtarinë para shtëpisë së Memeda Shtyllës dhe më vonë në ndërtesën e Sabri Qytezës. Më pas u ndërruan në disa vende të tjera.

Për të punuar u zgjodhën disa teknologë të njohur dhe u përzgjodhën zonjushat e ardhura nga Greqia madam Gjylatër zonja Dikrani, zonjushat Agavni, Siranush (bija e madam Gjylaterit, modeliste) etj. Zonjat në fjalë ishin me origjinë nga krahina e prodhimit të sixhadeve të Armenisë.

Fillimisht filluan të prodhoheshin sixhade. Por tregtia e sixhadeve në atë kohë nuk ecte dhe u mbyll.

Rreth viteve 30, po në Korçë, Nazima Ypi krijoi edhe një fabrikë tjetër trikotazhi me Fadil Garon dhe Ismail Kapshticën, meqenëse linja e sixhadeve nuk e pati suksesin e pritur.

Ndërkohë Madam Gjylatëri, u caktua mësuese në “Shkollën Qytetëse të Vajzave” në Korçë. Këtu ajo përgatiti dhjetëra kuadro, të cilat punuan më pas si specialiste në punishten e sixhadeve të Korçës që drejtohej nga Garo Avakian, pinjoll nga familjet armene te sjella për fabrikën e trikotazheve.

Fabrika kishte ngritur një dyqan shitje në Tiranë në kompleksin tregtar “Vllazën Juma” në Rr. 28 Nëntori (që u dogj gjatë luftës së Tiranës, Nëntor 1944) dhe një tjetër dyqan luksoz në Vlorë që administrohej nga Ahmet Nurja.

Në bazë të një dekreti të posaçëm, të nxjerrë në vitin 1947 nga presidenti i R.P të Shqipërisë, pa asnjë shpërblim, fabrika në Tiranë u shtetëzua.

Ishte pikërisht kjo fabrikë që do të përgatiste plejadën e qindra punëtoreve të specializuara për të punuar në trikotazh dhe në saje të kësaj tradite kjo industri funksionoi deri vone.

Fabrika e trikotazheve të Korçës gjatë kohës së diktaturës ishte një nga më të njohurat dhe me famë në gjithë Shqipërinë./KONICA.AL/Arlinda Canaj

 

Ne kuadrin e përpjekjeve për zhvillimin e vendit dhe rritjen e shkëmbimeve tregtare me botën, Ministria e Punëve të Jashtme Shqiptare lëshoi Qarkoren e 8 gushtit 1929 ku përfaqësitë diplomatike jashtë shtetit informoheshin për sipërmarrësit dhe tregtarët më të rëndësishëm të vendit.

PER FILLIMET E KAPITALIZMIT NE SHQIPERI
-Korça –

Qyteti juglindor i Korçës, zinte vend shumë të rëndësishëm në ekonominë e vendit për vendndodhjen e tij në një trevë me burime të rëndësishme natyrore, si dhe për popullsinë e vet punëtore dhe të lidhur nëpërmjet mërgimit me botën e jashtme.Si edhe në qytete të tjera të vendit, edhe në Korçë tregtarët shqiptarë e zhvillonin veprimtarinë e tyre kryesisht si Vëllazëri,në kuadrin brenda familjes sipas strukturës “at e bij”, me ortakëri, me shoqëri ose individualisht.Karakteristikë tjetër e Korçës është se aty gjejmë edhe “fabrika” në kuptimin që fjala kishte në atë kohë, që gjithsesi tregon zhvillimin relative ekonomik e industrial të zonës.

Gjejmë, për shembull, në Korçë fabrika cigaresh, sapuni, trikotazhi, Birre,alkooli, pajisjesh elektrike.

Lista e tregtarëve dhe sipërmarrëve të Korçës hapet me Vëllazërinë K. Turtulli, në aktivitetin e “kolonialeve”, që ishin mallra konsumi të importuara nga tregje të huaja. Familja atdhetare Turtulli me prejardhje nga Vithkuqi, ishte ndër më të sukseshmet dhe më të kamurat në mbarë vendin. Përmendim se Vangjel Turtulli kishte qenë delegat i Shqipërisë në Konferencën e Paqes në Paris në vitin 1919, kurse Thoma Turtulli mbahej si ndër bamiresit më të mëdhenj në qytet, duke financuar për spitalin dhe bibliotekën e rrethit.

Sipërmarrës të tjerë që ushtronin tregtinë e mallrave “koloniale” në Korçë ishin edhe Vllazëria Qirjako , Rexhep Merdani, Vëllazëria Zahara, dhe Thoma Kaçadani.

Një tjetër aktivitet i rëndësishëm tregtar ishte “manifatura”, ku shiteshin kryesisht pëlhura, stofra e cohëra të ndryshme. Sipërmarrësit kryesorë në këtë fushë në Korçë ishin Thimi Opari, Vëllazëria Dh. Katundi, Angjeli dhe Stavraq Ballauri, Gaqi M. Opari, Vëllazëria Harilla, Thanas Sheko, Pando Polena, Vëllazëria Tomçi [Tomçu në original], Vëllazëria Dh. Frashëri, Vëllazëria Dushku, Nikolla & Kristo Mosko, Vëllazëria Papa Kosma, Vëllazëria Jovan Fundo, A. Danil Çipi. Jovan Stasa e Bijtë, Thoma Çakuni, M. Kapështica e F. Garo dhe Mihallaq Frashëri.

Në Korçën e fundit të vitete 1920 gjejmë edhe industrinë e duhanit, me dy fabrika cigaresh, ku përmendet Vëllazëria E. Mulla & Sh. dhe Shoqëria Tomorri.
Dhimitri Bimbli dhe P. Shqia kishin një fabrikë sapuni.
Dhori Koti – emër i njohur në shtypshkimin shqiptar, përmendej si “letra shitës”.
Lluka Fundo paraqitej si “mobilashitës”, ose tregtar i mobiljeve.

            Një tjetër kompani e rëndësishme, që me siguri përmbante kapital shtetëror, ishte “Shoqëria Gjenerale e Ilektrikut”, që kishte një “Fabrikë Ilektriku”, ose për prodhimin e energjisë elektrike.
            Në zejen e përpunimit të lëkurëve dhe këpucëve përmendeshin “Bijtë e Terendi Skëndit”, dhe Vëllazëria Dh. Skëndi.
            Në fushën e tregtimit të materialeve për automobilat ortakëria P. Padopulo & P. Kosti.

Në Korçë hasim edhe një kategori të panjohur të veprimtarisë tregtare, të quajtur “nouveauté”, që ndoshta kishte të bënte me produktet e reja apo të kinkalerive. Këtë biznes në Korçën e fundit të viteve 1920 ushtronin Vëllazëritë, P. Pllaha; Th.Kajno; dhe Ll. Tërova.
Shoqëria Mërkuri kishte një fabrikë alkooli, kurse me tregtinë e hekurinave merreshin “bijtë e K. M. Lakos” si dhe Bijtë e Th. Lakos” dhe ortakëria “Samsuri e Dono”.
Ka rëndësi të përmendet se në Korçë kishte edhe një tregtar të njohur dhe të regjistruar që ishte “armëshitës”, dhe konkretisht Pandi P. Ligori.
Po ashtu, fabrika e trikotazhit ishte sipërmarrje e ndërmarrjes Ypi & Shoqëria [në original “Nja Ypi & Shoqëria”].

Nivelin e zhvillimit të Korçës në atë kohë e pasqyron edhe prania e “agjentëve automobilashitës”, që ishin (i) Ar. Opari e M. Torezi, dhe (ii) Spiru-Toza & Shomo.
Në Korçë atë kohë kishte katër barnatore ose farmaci, dhe me konkretisht: Ballamaçi e Qiraxhi; Thoma Shomo; P. Jankulla e N. Çekani dhe Dr. Dh. Shanazu.
Qyteti kishte vetëm një orëshitës, Ligor Zikon, kurse me tregtinë e lëkurëve merreshin Thimi Plasa dhe Vëllazëria Tabaku.
Larmia e sipërmarrjeve të Korçës, që nga fabrikat e deri tek agjentët e shitjes së automobileve, tregon gjallërinë e jetës ekonomike tregtare dhe traditën e fuqishme tregtare në kryeqendrën kulturore të vendit në fillimet e shtetit modern shqiptar.

 

 

Për të gjithë ata që menduan se Skënderbeu do të ishte sa për numër në këtë kampionat, pas dënimit që ka marrë me përjashtimin nga Europa, atëherë janë gabuar shumë. Tmerrësisht shumë madje. Në këto 7 javët e para të kampionatit, korçarët janë një nga katër ekipet që po kryeson në Superiore. Më mirë nuk mund të bëhej, me një ekip që është dëmtuar shumë në anën psikologjike dhe ka një motiv më pak se të tjerët për të luftuar. Por po tregon të njëjtën dëshirë në fushë. Ndoshta mund të mos llogaritej si skuadër, nëse në drejtim nuk do të ishte Ilir Daja.

Por me këtë të fundit ndryshon gjithçka. Një trajner që ka dërguar formulën e suksesit kudo ku ka shkuar. Madje edhe në filozofinë e tij të lojës para ndeshjes me Luftëtarin e ka thënë qartë: “Një fitore vlen sa tre barazime. Prandaj të provojmë dhe të rrezikojmë gjithçka”. Skënderbeu është e vetmja skuadër që nuk ka një barazim, pasi Daja provon të gjitha mënyrat për ta fituar takimin, pavarësisht se mund të dështojë në fund. Një trajner ndryshe nga çfarë jemi mësuar në Shqipëri, por në fund llogaritë janë të thjeshta: “Një sukes i kësaj skeme, vlen sa tre ndeshje aq shumë të mundimshme për të nxjerrë një pikë nga ekipet rivale”.

Ajo e pyeti të motrën:”Sa gjethe kanë mbetur në pemë?”

E motra, me lot në sy iu përgjigj:”Përse pyet e dashur?”

Vogëlushja e sëmurë i tha:”Sepse e di që jeta ime do të përfundojë kur të bjerë gjethja e fundit nga pema në bahçe.”

Motra e madhe iu përgjigj duke buzëqeshur:”Atëherë do ta shijojmë jetën dhe do të bëjmë ç’të duam. Apo jo?”

Ditët kalonin dhe vogëlushja e së murë e shijonte çdo minutë të jetës së saj me motrën e madhe, luanin, argëtoheshin, qeshnin dhe e shijonin fëmijërinë.

Sakaq, gjetet e pemës binin njëra pas tjetrës. Vetëm një gjethe nuk iu dorëzua ndryshimeve klimaterike dhe acarit dimëror. Tek ajo gjethe ishin varur shpresat dhe ishin fokusuar sytë e vogëlushes së sëmurë. Ajo ishte shpresa e vetme e saj. Çdo ditë, nga dritarja e dhomës ajo ndiqte gjethen, pasi e dinte se rënia e saj, do të thoshte fundi i j etës së saj për shkak të së mundjes.

Kaloi vjeshta, erdhi dimri, na la shëndenë dhe dimri dhe gjethja nuk dorëzohej. Sigurisht, kjo e lumturoi shumë vogëlushen e sëmurë. Ajo kishte filluar të marrë veten sërish, ndihej mjaft mirë. Ajo filloi të ecë dhe vrapojë si më parë. Dukej sikur sëmundja e rëndë ishte zhdukur për të mos u kthyer më kurrë.

Po gjethja? Si ishte e mundur që nuk kishte rënë nga ai dimër i acartë? Një ditë, u ngjit në pemë që ta prekë atë mrekulli, e cila nuk ishte dorëzuar. Kur arriti ta prekë, u befasua. Ajo nuk ishte gjethe normale, por një gjethe plastike, e fokusuar fort pas degës së pemës. Një buzëqeshje i përshkoi fytyrën e saj të njomë. Sigurisht, ishte vepër e motrës së saj të madhe.

Shpresa është një shpirt i dytë. Nëse nuk e humbasim atë, nuk humbasim asgjë tjetër.

 

Ditën e sotme priten sërish reshje shiu. Sipas IGJEUM pritet të ketë reshje të dobëta në qarqet Berat, Korçë, Vlorë dhe Gjirokastër, ndërsa në qarqet Dibër, Durrës, Tiranë, Elbasan dhe Fier reshjet priten të jenë lokalisht të dobëta.

TEMPERATURAT

Sot (e hënë, dt.07) temperaturat minimale dhe maksimale të ajrit pritet të arrijnë:

në bregdet: 12 / 22 °C

në vendet e ulëta: 11 / 25 °C

në vendet malore: 5 / 15 °C.

 

Java e shtatë e Superiores është mbyllur ditën e sotme dhe kampionati shqiptar vjen me një renditje të re. Tabela e klasifikimit përbën një rast të rrallë, pasi thuajse gjysma e skuadrave kryesojnë kampionatin. Janë plot katër ekipe që ndajnë sasi të barabartë pikësh, ku përfshihen Bylisi, Teuta, Vllaznia, Skënderbeu. Këto skuadra kanë ndjekur të njëjtën rrugë deri tani në Superiore, duke grumbulluar nga 12 pikë në shtatë javë të luajtura.

Ndërsa nuk mund të lëmë pa përmendur se pas tyre vijnë dy eklipet e kryeqytetit si Tirana dhe Partizani me një pikë më pak. Ky është ndryshimi i tabelës së renditjes në Superiore me Kukësin që tashmë ndodhet në vendin e 7 të renditjes me 10 pikë.

 

Gjermanët kanë krijuar atë stereotipit e njerëzve punëtor të përpiktë, të vrazhdë, dhe tepër të disiplinuar.

Do të ishte mendjelehtësi t’i përkufizonim gjermanët vetëm me kaq, ata janë populli që kanë shkruar faqe të rëndësishme në historinë e njerëzimit, kanë luajtur një rol vendimtar dhe kanë nxjerrë personalitete emrat e të cilëve vijojnë të lakohen në shkencë, arte, kulturë, inxhinieri etj.

Disa thënie te spikatura te tyre nga supershendeti.

Ai që blen te një hajdut, vlen sa hajduti.

Ai që të lutet për shkëmbim ka ndërmend të të mashtrojë.

Askush nuk është aq i madh sa të mos ketë nevojën e të vegjëlve.

Bota është e çuditshme, njëri mban kuletën, kurse tjetri mban të hollat.

Bukuria e një gruaje është më e fuqishme se guximi i një burri.

Bukuria është e vërteta dhe e vërteta është bukuria.

Burri pa gruan është koka pa trupin, gruaja pa burrin është trupi pa kokën.

Dashuria e nënës nuk plaket.

Do të qe më mirë të ishim më parë të vjetër dhe pastaj të rinj.

E ardhmja i takon atij që harron urrejtjen dhe mbjell dashuri.

Edhe gjyqtari i shurdhër dëgjon kur tingëllojnë monedhat.

E vetmja mjekësi për njeriun është vetëpërmbajtja.

Fëmijët e vegjël e tërheqin nënën nga fustani, ndërsa fëmijët e rritur e tërheqin atë nga zemra.

Fytyra e gruas është fytyra e shtëpisë.

Guximtarin e ndihmon edhe vetë Perëndia.

Ha në Poloni, pi në Hungari, fli në Gjermani dhe bëj dashuri në Itali.

I mençuri mëson nga gabimet e të tjerëve, budallenjtë nga të tyret.

Kafeja në filxhan dhe gruaja e zhveshur në divan nuk mund të presin.

Kafshët duke jetuar me ne bëhen të buta, njerëzit jo gjithmonë.

Letrat e bixhozit janë libri i lutjeve të djallit.

Kush ka nënën e dashur, edhe këmishën e ka të bardhë.

 

Portieri i Partizanit Aldo Teqja i ka tronditur të gjithë pasditen e djeshme me veprimin e tij. Futbollisti 24-vjeçar është hedhur nga kati i gjashtë i një pallati në Tiranë dhe ndodhet në gjendje të rëndë, për shkak të dëmtimeve në mushkëri.

Mjekët raportuan dje se rreziku për jetën ka kaluar, pasi nuk ka dëmtime në organet jetësore, edhe pse gjithçka mbetet për t’u parë në orët në vijim.

Pas ndeshjes Partizani – Teuta 1-1 ,luajtur dje ne “ Selman Stermasi “,futbollisti i Partizanit mesohet se ka qene duke u kthyer ne shtepi.

Rreth orës 19:40, ai ka qenë pranë banesës së tij në “Komunën e Parisit”, aty ku jeton në një apartament me qira prej disa muajsh, së bashku me partneren. Burime nga klubi bëjnë me dije se Teqja ka qenë në një automjet së bashku me partneren dhe kur kanë mbërritur në afërsi të kompleksit, ai ka dalë i pari nga makina.

Burimet bëjnë me dije se portieri ka pasur një debat me partneren dhe pasi ka dalë nga makina, ka vendosur të ngjitet i vetëm në apartamentin që ndodhej në katin e gjashtë të pallatit.

 

Skënderbeu ka mundur me rezultatin 2-0 Luftëtarin në shtëpi, në minutat e fundit duke marrë një trepikësh të artë në fushën e vet.

Skuadra korçare ka pritur deri në minutën e 92-të, ku Dita ka zhbllokuar sfidën me penallti. Krasniqi u rrëzua në zonë, Sino akordoi 11-metërsh, dhe korçarët nuk mund ta humbisnin kërë rast të artë të minutave të fundit.

Luftëtari ka luftuar gjatë gjithë lojës, por është thyer në fund në një ndeshje që dukej se do të mbyllej në barazim.

Kështu Skënderbeu me këtë fitore shkon në kuotën e 12 pikëve, ndërsa Luftëtari mbetet në vendin e nëntë me vetëm 5 pikë.

Skënderbeu-Luftëtari 2-0
(Dita 90+2′, Muja 90+4′)

KOMENTI MINUTË PAS MINUTE:

FORMACIONET

SKËNDERBEU: Koliçi, Vangjeli, Meksi, Dita, Pëllumbi, Muzaka, Daja, Ndeki, Bregu, Gripshi, Krasniqi. Trajner: Ilir Daja.

LUFTËTARI: Qyrani, Dushkaj, Lala, Demo, Orikas, Açka, Rapo, Renja, Hyseni, Vient, Oshafi. Trajner: Jorgos Marantas.

1′ Starton sfida

2′ Karton i parë i verdhë i ndeshjes, Demo ndëshkohet pas faullit te Krasniqi.

10′ Një ritëm shumë i lartë vërehet në minutat e para, por saktësia para portës nuk ka qenë e madhe nga të dy ekipet.

11′ Krasniqi godet bukur dhe fortë, por topi përfundon mbi traun e portës së gjirokastritëve.

12′ Muzaka bllokohet nga mbrojtësit kundërshtarë, lojtarët e Luftëtarit tentojnë kundërsulmin, por nuk janë të saktë.

22′ Bie ritmi i ndeshjes në Korçë, skuadrat janë më të vëmendshme duke bllokuar hapësirat

25′ Ndërhyrje shumë e saktë nga Vangjeli duke bllokuar një dalje të rrezikshme të Luftëtarit.

27′ Bregu kroson në zonë, Ndeki kërcen mbi të gjithë, godet me kokë, por mbi traun e portës së gjirokastritëve.

29′ Renja ka një shans të artë godet, por anësori çdon flamurin dhe ndalon gjithçka. Rasti më i pastër i ndeshjes edhe pse i pavlefshëm.

32′ Rast i mirë për Luftëtarin me Vient, i cili brenda zonë godet, por ishte shumë i pasaktë duke e çuar topin jashtë kuadratit të Koliçit.

36′ Kosta Vangjeli ndëshkohet me të verdhë, i pari për korçarët që merr karton.

45′ Mbyllet pjesa e parë.

46′ Starton pjesa e dytë.

49′ Rast i artë për Bregun, Krasniqi kthen një top në zonë, vlonjati gjuan i vetë brenda zonës, por mbi traun e portës.

56′ Ndalet për disa momente loja në Korçë, shkak bëhet një dëmtim i Gjergji Muzakës. Ai del nga fusha me barrelë, vendin e tij do ta zërë Oto Xhon.

61′ Gabime jo të pakta në mesfushë nga të dyja skuadrat.

62′ Pëllumbi kroson nga e majta, por Qyrani i vëmendshëm grushton duke larguar topin nga zona.

63′ Skënderbeu tenton kryesisht me krosime, ku një ndër to ishte dhe i Bregut në shtyllë të dytë. Oto Xhon e kthen me kokë, por pa u bërë i rrezikshëm

64′ Realdo Fili futet në fushë, Oshafi i lë vendin.

66′ Fili bëhet i rrezikshëm brenda zone, Koliçi “nuhat” rrezikun dhe zotëron sferën në duart e tij.

68′ Oto Xhon me shumë energji shkakton faull në sulm mbi Lalën.

72′ Kombinime të pasakta nga ana e Skënderbeut edhe pse korçarët kanë më së shumti zotërimin e topit.

74′ Gripshi kroson në zonë, Qyrani grushton topin, por i dëmtuar mbetet Dita.

75′ Gjyqtari Sino akordon faull për një ndërhyrje të parregullt. Bregu e ekzekuton, por topi largohet nga lojtarët e Luftëtarit në këndore.

78′ Ndeki ndëshkohet me të verdhë.

79′ Fili provon jashtë zone, por asnjë shqetësim për Koliçin që sheh topin jashtë kuadratit.

80′ Daja del nga fusha e lojës. vendin e tij e zë Shqipërim Taipi. Ilir Daja i kryen të gjitha zëvendësimet.

84′ Tentativë krejtësisht e gabuar nga Krasniqi, që gjuan por topi shkon mbi katërkëndësh.

86′ Marantas kryen zëvendësimin e fundit. Del nga Fusha Renja dhe futet Isufi.

90+2′ GOOLL Krasniqi pengohet fiton penallti. Dita e ekzekuton dhe kalon Skënderbeun në avantazh.

90+ 4 ‘ Gool Arbnor Muja

 

Trajneri i Skënderbeut, Ilir Daja, u duk i kënaqur nga fitorja e ekipit të tij 2-0 ndaj Luftëtarit.

Në mikrofonin e “Supersport” pas ndeshjes, Daja u shpreh se mungesat ndikuan në formacion, por nga ana tjetër kjo fitore i jep qetësi për të punuar mbi defektet e korçarëve në vijim.

I kënaqur me Skënderbeun sot?

Ndihej rezultati negativ i Vllaznisë. Lojtarët sot nuk ishin të qartë. Kishim një mbrojtje të kompozuar, spostuam edhe Ditën edhe Meksin në qendër. Hodhëm në fushë dy lojtarë që kanë prezantimin e parë, Vangjelin 19-vjeç, dhe Ndeki. Të dy edhe pse ishte ndeshja e parë, ishin rezultativë në pozicionet e tyre. Kemi shumë punë për të bërë, por kjo fitore na jep qetësi që të punojmë 2 javë para nesh. Qarkullimin e thjeshtë të topit edhe në sulm, duhet ta rikuperojmë. Stafi mjekësor më tha që dëmtimi i Muzakës është i rëndë, për 1 muaj apo më shumë nuk mund ta kemi. Kemi disa të rinj që duhet të përshtaten, qoftë me fanellën, qoftë me Skënderbeun.

Daljet në sulm…

Përdorëm të gjithë potencialin që kishim në dispozicion. Gripshi ishte në një pozicion të ri. Rezultoi pozitiv, sepse i dha thellësi lojës në të majtë. Kemi kohën e duhur që të rregullojmë gjërat që këto 7 javë nuk kanë qenë pozitive.

E dini që jeni në vend të parë për momentin?

E kam thënë që jemi një Skënderbe në ndërtim e sipër. Problemet që kemi pasur, ngjitjen duhet ta shohim nga poshtë lart. Të jemi me këmbë në tokë, sepse është vetëm fillimi i kampionatit. Nuk ka ndeshje të lehta, dhe diferenca të mëdha. Në çdo takim, mund të fitosh e të humbësh.

Goditjen e parë e bëtë në minutën e 93-të..

Edhe goditjet në portë janë statistikë që duhen vlerësuar. Ajo që do thosha, është se pozicionimi prapa i Luftëtarit dhe në ekuilibër, nuk të linin hapësira. Edhe mungesë iniciative e lojtarëve tanë. Gripshi dhe Muzaka në një sektor rreth 25 metra, nuk goditën portën. Ndonjëherë fitohet edhe kështu, se sa të barazosh duke goditur shumë herë portën.

E vështirëson punën tuaj mungesat e shumta?

Sigurisht që po. Mungesat bëjnë atë që nuk ke alternativa për të zgjedhur. Me emra si Muzaka dhe të tjerë me eksperiencë, do i japim hapësirë dhe të rinjve çfarë janë në gjendje të bëjnë.

 

Nga Edison Ypi

Ti ha, pi, vishesh, mbathesh, zbavitesh. Por nuk je i qetë. Nuk ndjehesh i lumtur. Ke ankesa. Nuk të rreh mirë zemra. Nuk të mbushet mushkëria. Nuk e shijon dhe nuk e tret si duhet ushqimin. Mirë të bëhet. Do vuash derisa të vdesësh. Sepse ti nuk lexon.

Vendi yt ka vuajtur diktaturën më kriminale të historisë së botës. Prej një çerek shekulli vendi yt është vend i lirë. Ti që nuk lexon këtë dallim nuk e bën.
Ti pi kafe, sodit njerëzinë, habitesh dhe mërzitesh pse nuk janë të gjithë si ty, dhe kafja të duket zeherr. Zeherr e helm do të bëhet kafja sepse ti, ngaqë nuk lexon, nuk mund ta kuptosh madhështinë e laryshisë së karaktereve njerëzorë. Ndërsa pretendimi yt që edhe të tjerët të jenë si ty, domethënë që askush të mos lexojë, do ishte fundi i botës.

Ti del ndonjëherë në rrethinat e qytetit ku sheh shtëpi të reja, vila, oborre të bukura, jo rrallë edhe me basene të kaltra. Sa herë që kjo ndodh, ti nis e bërtet; “Janë bërë me pare droge”. Ore, të thotë ndonjëri, eja në vete, kanë punuar në kurbet duke ngritur llaç e beton në katin e shtatë e të tetë. Kanë bërë punën e vinçave dhe buldozerave. Nuk i kanë ndërtuar në 1 ditë por tullë pas tulle me një mijë mundime për vite të tëra. Shtëpitë e reja në Shqipëri janë me qindra mijëra. Kaq drogaxhinj nuk ka gjithë bota. E kotë. S’ka spjegim që të bind ty që nuk lexon, dhe duke mos lexuar, nuk kupton.

Je vërdallosur ca kohë “jashtë shtetit”. U thua miqve, italiani është kështu, gjermani ashtu, greku i tillë, turku i atillë, dhe të gjithëve u vë nga një nofkë. Përcaktimet që nuk guxon t’i bëjë asnjë dijetar dhe asnjë enciklopedi, guxon t’i japësh ti shtaza që nuk lexon.
Duke kaluar përmes bukurive të natyrës, pyjeve, grykave të maleve, rrjedhave të lumenjve, sheh aty-këtu ura të vjetra, mure të rrënuar kështjellash të lashta, fytyra banorësh lokalë. Ti nuk bën asnjë dallim mes pamjeve të tilla që i sheh të gjalla, dhe të njëjtave pamje në televizor. Ky tmerr nuk të ndodh për asnjë arësye tjetër veç asaj se ti nuk lexon.

Ti i jep ryshfet nëpunësit, mjekut, dhe pastaj i përgojon. Ti vepron kështu sepse ti nuk lexon.
Ti nuk mban ment përmendësh monologun e Hamletit, ndonjërën nga Introduktat e Nolit, Mall-in e Lasgushit, Letrën e Tatjanës Onieginit, por përsërit batuta të pështira soc-filmash të neveritshëm. Ti nuk lexon, prandaj.
Ti thua se diktatori bëri krime por bëri edhe disa gjëra të mira. Gjëja më e mirë që bëri diktatori, është gjëja më e keqe që ekziston, ti që nuk lexon.

Ti voton, dhe të nesërmen e votimit ankohesh ndaj atij që ja dhe votën. Kjo ndodh sepse ti nuk lexon.
Brendinë e librave ti e përfytyron si muhabet; Trokiti një natë dimri, hyri, u ul pranë vatrës, u ngroh mbi mangall, u krruajt, u inatos, bërtiti, përplasi derën, doli. Shumica e librave janë vërtet të tillë. Por ti nuk e di se aq pak libra të mirë sa ka, janë pakrahasimisht më të vlefshëm se këta me mangall, prush, krruajtje, nevrikosje, përplasje, sepse ti nuk lexon.
Ti nuk ke sukses me femrat. Dhe nis i shan e i mallkon kot së koti ato të shkretat. Femrat, kështjellat e tyre misterioze, nazet e tyre, icklat e tyre, mposhten me komplimenta. Ti komplimenta s’di të bësh, sepse ti nuk lexon.

Ti nxjerr në Fejsbuk foto me të ngrëna përpara. Është më turp se të dalësh lakuriq tek Sheshi Skënderbej. Edhe këtë ti e bën sepse nuk lexon.
Sheh ndonjëherë në televizor njerëz që recitojnë Poezi, flasin për libra. Habitesh, dhe thua me vete; Ç’u duhet këtyre fatkeqëve leximi ? Ndërkohë, fatkatrani dhe fatpjerdhuri je ti që nuk lexon.
Ti që nuk lexon je nxitësi më i madh i autorëve të këqinj, grafomanëve budallenj delirantë që presin të lëvdohen nga lexues inekzistentë si ty.

Ti që nuk lexon je dekurajuesi më i madh i atyre që dinë të shkruajnë por i ka gjetur belaja me ty që nuk lexon.
Ti që nuk lexon i bën të gjitha të zezat; Shet votën, vjedh, spiunon, thashethemnon, intrigon, nuk punon, bëhesh bandit, kriminel, i korruptuar, mafjoz.
Përvojat e njerzimit, Shkencat, Artet, të mirat, të këqiat, të ëmblat, të hidhurat, janë të gjitha nëpër libra, që ti nuk i lexon.
Ti që nuk lexon je lënda e parë e të gjitha të këqiave; politikës së keqe, qeverisjes së keqe, letërsisë së keqe, medias së keqe.
Ti që nuk lexon je katastrofa e vetes dhe fatkeqësia e të tjerëve.
Ti që nuk lexon, je një lëvere që nuk i duhesh as dreqit.

Boshllëkun e leximeve të munguara nuk e mbush dot materia e krejt Universit.

Rrofsh e qofsh e qafsh, ti që nuk e di çfarë janë; shiu i gërmave, flladet e paragrafeve, stuhitë e kapitujve, zjarri i vargjeve, inkandeshenca e Poezive, simfonitë e Poemave, tërmetet e novelave, cunamet e romaneve.

 

 

Nje këngë nga dy ikona të muzikës Shqiptare, që i kënduan dashurisë me delikatesë dhe finese të vecante.

Eli Fara, këngëtarja nga Korça që njihet për zërin e saj të ëmbël dhe të fuqishëm, poashtu edhe me këngët e saj që vazhdimisht dëgjohen me shumë dashuri, ka lënë gjurmë të mëdha, e do të vazhdojne të lenë ne historinë e muzikës Shqiptare.

Në anën, tjetër Kastriot Tusha, një artist i cili i ka dhënë shumë muzikës Shqiptare duke qenë i njohur edhe ndërkombëtarisht me zërin e tij të fuqishëm prej tenori.

Bashkangjitur gjeni këngën ”Nga Dashuria”, më poshtë edhe tekstin e saj.

Nga dashuria

Rri dhe pak mos ik
Të të them një fjalë
Zemra më ka ngrirë
Që kur s’të kam parë.

E mbylle derën, më le vetëm
Ndoshta ti s’më doje tepër, por të fal
Duke të pritur humba veten
Sonte më trazove jetën, si më parë.

Asnjëherë s’ia fala vetes
Asnjëherë jo nuk guxova
Asnjëherë atë që ndieja të ta them.

Nëse ka mbetur zemra ime brenda teje
si dikur nga dashurija
Unë do të pres të të takoj
dhe një herë në këtë jetë, nga rastesia.

E nëse fryma po më ndahet,
më beso se unë gjithë jetën të kam dashur
Je marrëzia e buzës sime
Je trishtimi më i bukur që kam pasur.

Dua të të them
Por është tepër vonë
Falja është e shenjtë
dhe pse më lëndon

E mbylle derën, më le vetëm
Ndoshta ti s’më doje tepër, por të fal
Duke të pritur humba veten
Sonte më trazove jetën, si më parë.
Asnjëherë s’ia fala vetes
Asnjëherë jo nuk guxova

Asnjëherë atë që ndieja të ta them.

 

 

 

Muzeu i stilit Ethno Vibe zhvilloi edicionin e tij të tretë në Korçë. Frymëzuar nga veshjet tradicionale vendase ky fashion show ka synim rizgjimin e dashurisë për identitet por edhe promovimin e stilistëve të rinj.

Një koleksion frymëzuar nga veshjet tradicionale korçare.

Në edicionin e tretë Muzeu lëvizës i stilit EthnoVibe solli bashkë elementë tradicionalë të veshjeve shqiptare ndërthurur me ato kontemporanë.

Sipas organizatorëve aktiviteti synon të rizgjojë dashurinë për vlerat dhe identitetin.

Ndër të tjera ky fashion show ka si qëllim edhe promovimin e stilistëve të rinj.

Me stil, elegancë dhe traditë, edicioni i tretë i Ethno Vibe mori vëmendjen e shumë qytetarëve vendas dhe të huaj.

 

Femrat në sytë e një mashkulli? Nuk ka rëndësi se sa peshojnë. Është e mahnitshme të prekësh, të përqafosh dhe të përkëdhelësh trupin e një femre. Ta dimë se sa peshon, nuk na provokon asnjë emocion.

Nuk e kemi idenë se sa është masa jote, ose nëse je në formë. Interesi ynë përqendrohet në një lloj tjetër forme. Nuk na intereson se sa e gjatë je në centimetra. Është çështje proporcionesh, jo masash.

Neve na pëlqen një femër e rrumbullakosur dhe “me mish”. Na pëlqen ai lloj trupi që, pa asnjë dyshim, vihet re në fraksionin e sekondës.

Femrat e dobëta që sfilojnë në pasarela, ndjekin tendencën e dëshiruar nga stilistët që, e thënë me realizëm, duket sikur i urrejnë femrat dhe konkurojnë me to. Modelet e tyre janë dëshpërimisht të dobëta, të thata.

Makiazhi është shpikur sepse femrat e përdorin, por mos e përdorni. Lajeni fytyrën thjesht me ujë dhe sapun dhe aq mjaftojnë për ne. Atletat janë shpikut për të mbajtur këmbët tuaja fantastike.

Nëse natyra ju ka dhënë format që keni, atëherë ka një arsye dhe, e përsëris, neve na pëlqeni të tilla. T’i fshihni të tilla forma është si të mbani të në magazinë divanin tuaj më të mirë.

Është ligj natyror që të gjithë ata që martohen me një modele të dobët, anoreksike, bulimike dhe nervoze, më pas kërkojnë një të dashur me forma, simpatike dhe që të mos vuajë nga shëndeti. Të rejat janë të bukura, por ato mbi të dyzetat janë vërtet pjata e fortë. Për to ne jemi të gatshëm të kalojmë me not oqeanin Atlantik.

Trupi ndryshon, moshohet. Mos u dëshpëro nëse nuk të bën më ajo masë fustani që të bënte në moshën 18 vjeçare. Një femër 45 vjeçare, të cilës i bën fustani që vishte në moshën 18 vjeçare, ose vuan nga problemet e zhvillimit, ose po vetëshkatërrohet.

Neve na pëlqejnë femrat që dinë të jetojnë një jetë të ekuilibruar dhe dinë t’i kontrollojnë ndjesitë e tyre të fajit. Na pëlqejnë edhe ato që kur hanë, e shijojnë atë që hanë. Ato që kur duhet të mbajnë dietë, e bëjnë me kënaqësi (pa vuajtje dhe dëshpërim).

Disa rrudha në fytyrë, disa thinja, disa shenja moshimi në trup nuk e fshehin bukurinë. Ato janë dëshmi se ju keni bërë diçka në jetën tuaj, se nuk keni mbetur tek makiazhi dhe nuk e keni kaluar jetën tuaj nëpër qendra estetike. Keni jetuar!

Ndaj, kujdesuni për veten dhe duajeni veten!

Kjo është gjithë bukuria.

 

Legjendat, madje edhe ato të kinemasë si ajo, nuk kanë moshë. Ato janë ide platonike, modele unike dhe perfekte, të cilat – në rastin e Sophia Loren, e cila sot feston 85 vjetorin, – mishërojnë më të mirën e Italisë, atë që u ngrit pas luftës dhe u bë idhull në skenën botërore.

Pothuajse 60 vjet më parë ajo e nisi duke hedhur gurë në filmin “La Ciociara” të Vittorio De Sica, një skenë që hyri në imazhet vizuale bashkëkohore. Për atë interpretim Loren fitoi dhe Oskarin.

“Ajo është shumë e bukur, shumë italiane. Kur lëviz, kur ecën, ajo është vet Italia” – ka thënë Roberto Benigni.

Striptizmi i saj i veshur, seksi por edhe plot humor, Loren është jo vetëm ikonë e kinemasë por është bërë burim frymëzimi për shumë stilistë si Milo Manara, Liberatore dhe Eric Stanton.

“Ajo kishte gjithçka, kishte bukuri, seksi dhe plot talent” – thotë admiruesi i saj Woody Allen.

Sophia Loren nuk i ka zhgënjyer asnjëherë admiruesit e saj, një interpretuese e shkëlqyeshme, e aftë të kalojë nga komedia italiane në intensitetin e heroinave të neorealizmit. Sot, 85 vjeçe, ajo sapo ka ngjyrosur rolin e saj në filmin e djalit të vet Edoardo Ponti.

Burimi: Bulevard Online