Shkrim reflektues nga nje ndjekes i Korcablog.com
Ka role aq të parëndësishme, sa normalisht nuk do të vlenin as një debat. Por në duar të caktuara, këto mikro-karrige kthehen në obsesion. Në varësi. Në arsye për të shkelur çdo kufi pa u skuqur.
Për një funksion qesharak, për një titull bosh, disa janë gati të bëjnë gjithçka. Të fshijnë, të zerojnë çdo grimë njerëzillëku. Etika bëhet barrë për të, Respekti pengesë.
Dinjiteti luks i panevojshëm. Sepse kur nuk ke asgjë tjetër, kapesh pas mikro karriges si i mbyturi pas kashtës.
Këto janë drejtuese pa përmbajtje, ca mbajtëse karrigesh që nuk kërkojnë të shfaqin ndonjë aftësi, por tregojnë vetëm mungesë skrupujsh.
Nuk kërkojnë vizion, por gatishmëri për të kaluar në ekstrem sa herë që mikro-karrigia ju kërcënohet , te gatshme të shkelin çdo vlerë për një copë karrige sepse kur s’ke asgjë, mbron asgjënë me dhëmbë
Ironia më e madhe? Sa më i vogël roli, aq më i egër bëhet instinkti për ta ruajtur. Dhe për një asgjë, shkatërrohet gjithçka.
Sepse kur identiteti i dikujt varet nga një mikro-karrige, njeriu zhduket i pari.
