Ardian Dhimitri ka publikuar një këngë me tekst që i thotë të gjitha ….
Erdha në këtë botë ,në vitet 70-dhjetë ,
për ca flokë të gjata dhe ca këngë me kitarë ,
haje burg vërtet .
Megjithatë guximin patëm ,për një tjetër jetë ëndëruam, gjallë mbajtëm shpresën ….
U rritëm me shoqëri gjithë ditën me kitarë…
kënduam dhe për autostrada …
që me sy nuk i kishim parë…
krijuam botën tonë virtuale ,
ku atje e ndjenim veten të lirë ,gjallë mbajtëm shpresën ….
Dhe ja 90-ta erdhi ,gjithçka e kthyem përmbys ,erdhi ditë e re menduam por edhe kjo ditë e re shpejt u ngrys ….
luftuam për një botë më të lirë por sollëm kohën e zhvat sa mund të zhvatësh kohën vk.
Kap ç’fatë nund të kapësh…
Njerëz nga malet zbritur u bënë politikanë trutharë , vodhën plaçkitën grabitën ….
shkatëruan si kurrë më parë, rrënuan kulturën, traditën ,futën frymën të rëmbesh dhe të zhvatësh ,frymën vk kap ç’farë të kapësh .
Rënuan uzinat fabrikat ,i shitën të gjitha për skrap zhdukën nga faqja e dheut ,
ç’ka ishte ndërtuar 50-vite me rradhë
…njerzve që prisnin pronat e tyre …që komunizmi ja’u kishte marë …ja u futën sa krahu ….
i bën ish-pronarë ….
Shtetin shkatëruan nga rrënjët ,
shkaktuan 97-e Gërdec ….
njerëz rrugëve vranë ….
shumë të tjerë i mbytën në det ….
i bënë të marrin rrugët e botës ….
kokën prapa të mos e kthejnë ….
i bënë të ndrrojnë identitet
