Nga JOQ Albania:
Kur mendon se pronat e shtetit ruhen nga ligji, del dikush që i fal me një firmë. Në Korçë, një deklaratë noteriale e firmosur nga ish-drejtori i AKU-së, Adham Papadhami, ka hapur rrugën për ndërtimin e një pallati mbi një pronë që nuk ishte as e tij dhe as e institucionit që drejtonte.
Sipas dokumenteve të publikuara, Papadhami, në mars të vitit 2021, firmosi para noteres Denada Kodra një deklaratë ku pretendonte se AKU Korçë kishte në pronësi një ish-laborator dhe se fqinjët mund të ndërtonin në kufi të tij pa asnjë pretendim në të ardhmen.
Vetëm se kishte një “detaj” të vogël: prona nuk rezultonte të ishte e AKU-së, por e Ministrisë së Bujqësisë dhe Zhvillimit Rural. Pra, një drejtor rajonal firmoste sikur prona e shtetit të ishte pronë personale, ndërsa më pas gjithçka u përdor për të hapur rrugën e ndërtimit.
Edhe pse, sipas dokumenteve, ministria e ka cilësuar deklaratën “absolutisht të pavlefshme” dhe gjykata kishte shfuqizuar lejen e parë, Bashkia Korçë ka dhënë një leje të re ndërtimi. Sot pallati vazhdon të ngrihet, ndërsa përgjegjësit ende nuk duken askund.
Nëse historia deri këtu dukej absurde, pjesa që vjen më pas e bën edhe më të rëndë. Adham Papadhami nuk mbeti gjatë pa pasoja në letër, por në praktikë gjithçka vazhdoi si zakonisht. Në gusht të vitit 2022 ai u shkarkua nga detyra për shkelje të rënda të akteve ligjore, rregullores së institucionit dhe kontratës së punës. Megjithatë, largimi nga një zyrë nuk e nxori nga administrata. Sot ai drejton ISHSH Korçë, sikur ajo firmë që hapi gjithë këtë histori të mos kishte ekzistuar kurrë.
Ndërkohë, edhe gjykata ka folur. Me vendimin e 30 shtatorit 2024, Gjykata Administrative e Apelit shfuqizoi lejen e parë të ndërtimit për këtë objekt. Në teori, historia duhej të mbyllej aty.
Por jo në Korçë.
Pas vendimit të gjykatës, Bashkia Korçë lëshoi sërish leje të reja ndërtimi. Fillimisht në shkurt 2025 dhe më pas në tetor 2025, duke i hapur rrugë vazhdimit të projektit, pavarësisht se leja e parë ishte rrëzuar nga gjykata.
Këtu nis paradoksi. AKU deklaron se firma e ish-drejtorit është e pavlefshme. Ministria thotë se prona është e saj. Gjykata rrëzon lejen e parë. Bashkia, nga ana tjetër, këmbëngul se lejet e reja janë dhënë në përputhje me ligjin dhe se deklarata noteriale nuk është marrë parasysh.
Po atëherë lind pyetja që pret ende përgjigje: mbi çfarë dokumentacioni u justifikua ndërtimi në kufi me pronën shtetërore?
Në fund, secili institucion duket se ia kalon përgjegjësinë tjetrit. AKU mohon firmën, ministria mohon pronësinë e pretenduar, gjykata rrëzon lejen, Bashkia lëshon të tjera. Ndërsa mes gjithë këtij ping-pongu institucional, pallati vazhdon të ngrihet. Themeli është hedhur, katet po shtohen dhe askush nuk duket se mban përgjegjësi.
Ndërsa institucionet vazhdojnë të hedhin topin tek njëri-tjetri, në terren pallati vazhdon të ngrihet. IKMT ka kryer kontrolle gjatë marsit 2026 dhe ka konstatuar se punimet janë në fazën e përforcimit të themeleve, pa evidentuar shkelje të projektit. Por pyetja nuk është nëse hekuri është vendosur sipas planit. Pyetja është shumë më e thjeshtë: a mund të ndërtohet mbi një procedurë që vetë institucionet e shtetit e konsiderojnë të paligjshme?
Në qendër të gjithë kësaj historie qëndron zhvilluesi Guri Meko, i cili jo vetëm që nuk u ndal pas rrëzimit të lejes së parë nga gjykata, por arriti të pajiset edhe me leje të reja ndërtimi. Kush ia hapi rrugën? Kush mori përsipër të firmoste sërish dokumentet? Këto janë pyetje që kërkojnë përgjigje nga organet e drejtësisë, jo nga qytetarët.
Po aq pikëpyetje ngrihen edhe për noteren Denada Kodra, e cila firmosi deklaratën noteriale që më pas u cilësua “absolutisht e pavlefshme”. Nëse prona nuk ishte e AKU-së dhe nënshkruesi nuk kishte të drejtë të dispononte mbi të, si kaloi ky akt pa u verifikuar? Kush mban përgjegjësi për këtë firmë?
Në fund mbetet një panoramë absurde. Një ish-drejtor i larguar nga detyra për shkelje të rënda vazhdon të drejtojë një tjetër institucion shtetëror. Një deklaratë e shpallur e pavlefshme nuk pengon vazhdimin e ndërtimit. Një vendim gjykate rrëzon një leje, ndërsa Bashkia lëshon të tjera. Dhe ndërkohë, pallati vazhdon të ngrihet kat pas kati.
Nëse një akt që konsiderohet i pavlefshëm mund të shërbejë si pikënisje për një investim të tillë, atëherë problemi nuk është më vetëm ky pallat. Problemi është mesazhi që i jepet kujtdo: se një firmë e paligjshme mund të mjaftojë për të vënë në lëvizje gjithë mekanizmin shtetëror.
Tani topi është te drejtësia. Nëse dokumentet provojnë shkelje, atëherë mbetet për t’u parë nëse do të ketë përgjegjësi për të gjithë zinxhirin e vendimmarrjes, apo edhe kjo histori do të mbyllet me një pallat të përfunduar dhe me askënd që mban përgjegjësi.

