Tkurrja demografike e Bashkisë Korçë ngre pikëpyetje për zhvillimin ekonomik, emigracionin dhe politikat e ndjekura ndër vite. Në periudhën mes dy Censeve, Korça humbi rreth 16 mije banorë, ose afërsisht një të pestën e popullsisë së saj.

Shifrat zyrtare të Censit të Popullsisë 2011 dhe 2023 tregojnë një realitet shqetësues për Korçën. Në vitin 2011, Bashkia Korçë kishte 75.994 banorë, ndërsa në Censin e vitit 2023 rezulton me vetëm 60.754 banorë.

Bëhet fjalë për një rënie prej rreth 16 mije banorësh në vetëm 12 vite. Me fjalë të tjera, pothuajse një në pesë banorë të Bashkisë Korçë nuk figuron më në popullsinë banuese të regjistruar në vitin 2023.

Kjo është një shifër që nuk mund të kalohet thjesht me një njoftim statistikor. Pas saj qëndrojnë emigracioni, largimi i të rinjve, plakja e popullsisë dhe vështirësitë për të krijuar vende pune e perspektivë ekonomike në zonë.

Çfarë ndodhi gjatë këtyre viteve?

Në këtë periudhë, Korça është drejtuar nga disa drejtues vendorë, ndërsa Filo-Peleshi ka qenë disa nga figurat politike kryesore të qeverisjes lokale dhe më pas asaj qendrore.

Për këtë arsye, shifrat e Censit shtrojnë një pyetje të rëndësishme për përgjegjësinë politike të drejtuesve ndër vite: çfarë u bë për të ndalur largimin e banorëve dhe për t’i dhënë Korçës një perspektivë ekonomike?

Emigracioni dhe faktorët demografikë kanë ndikime të shumta. Por është e drejtë që drejtuesit politikë të japin llogari për rezultatet e politikave të tyre.

Korça nuk ka humbur thjesht disa mijëra banorë. Ajo ka humbur një pjesë të konsiderueshme të potencialit të saj njerëzor, ekonomik dhe shoqëror.

Pyetja që kërkon përgjigje është e thjeshtë: Në 12 vite qeverisje dhe premtime për zhvillim, pse Korça ka më shumë se 16 mijë banorë më pak?

A mund të quhet zhvillim një Bashki që humbet një të pestën e popullsisë së tij?