Një histori e veçantë e trashëgimisë shqiptare vjen nga Bullgaria, ku një fshat me më shumë se 500 vite histori vazhdon të ruajë gjuhën, traditat dhe identitetin shqiptar.
Bëhet fjalë për Mandricën, një vendbanim në jug të Bullgarisë, i njohur për origjinën shqiptare të banorëve të tij.
Sipas traditës dhe kujtesës së komunitetit, rrënjët e tyre lidhen me zonën e Vithkuqit të Korçës, prej nga paraardhësit e tyre u larguan shumë shekuj më parë.
Pavarësisht kalimit të brezave dhe ndryshimeve historike, banorët e Mandricës kanë arritur të ruajnë një lidhje të veçantë me prejardhjen e tyre. Gjuha, zakonet dhe kujtimet e trashëguara nga të parët vazhdojnë të jenë pjesë e identitetit të këtij komuniteti.
Mandrica përbën një dëshmi interesante të historisë së emigrimit shqiptar në Ballkan. Edhe pse prej shekujsh jetojnë jashtë kufijve të Shqipërisë, banorët e saj kanë ruajtur lidhjen me rrënjët dhe origjinën e tyre.
Kjo histori merr një domethënie të veçantë edhe për Korçën dhe Vithkuqin, pasi dëshmon se lidhjet historike dhe kulturore të shqiptarëve me vendlindjen kanë kapërcyer kufijtë dhe kanë mbijetuar ndër shekuj.
Një fshat i vogël në Bullgari, por me një histori të madhe shqiptare, që vazhdon të tregojë se identiteti dhe kujtesa e origjinës mund të ruhen edhe pas më shumë se pesë shekujsh.



