Pasardhësi i Kryepeshkopit Anastas ka zhvilluar së fundmi një intervistë për mediat greke ku ka folur për ecurinë dhe të ardhmen e Kishës së Shqipërisë, ndërsa rendit ngjarjet që shënuan jetën e tij. Në një kishë të mbushur plot me njerëz u bë dje, e shtunë, 29 mars kurorëzimi i Kryepeshkopit të ri të Tiranës, Durrësit dhe gjithë Shqipërisë, Joani. Pasardhësi i Kryepeshkopit Anastas thirret të mbajë timonin e Kishës së Shqipërisë në ujërat e qeta që e drejtoi paraardhësi i tij.

Ai u shpreh se do të vazhdojnë atë që u thoshte gjithmonë Kryepeshkopi Anastas, të bëjnë vetëm atë që është e mirë për Kishën.

Ai i referohet rrjedhës dhe së ardhmes së Kishës së Shqipërisë me synimet parësore ruajtjen e unitetit dhe forcimin e bashkëjetesës fetare ndërsa për normalizimin e marrëdhënieve mes Patriarkanës Ekumenike dhe Patriarkanës së Moskës, beson se “nëse ka vullnet të mirë, gjithçka mund të arrihet. Nga përçarjet dhe përçarjet humbasim të gjithë, askush nuk fiton”.

Intervista:

Vdekja e të bekuarit Kryepeshkop të Shqipërisë Anastas ju la një trashëgimi të rëndë. A mund të përshkruani ndjenjat tuaja si pasardhës i tij dhe cilat janë mendimet tuaja për të ardhmen e Kishës së Shqipërisë?

Kryepeshkopi: Kalimi i kryepeshkopit të ndjerë Anastas la një zbrazëti të madhe në kishën tonë. Ne u ndjeva i sigurt kur e kishim atë, sepse çdo problem që u ngrit u zgjidh nga ai Peshkopi Anastasios, si dhe fryma që ai u përhap brenda kishës, duke u përqëndruar në drejtime të caktuara: në ruajtjen e mësimit të Zotit, transmetuar nga apostujt në ditët tona;

Ju keni lindur në një mjedis bektashi. Anëtarët e familjes suaj u burgosën nga regjimi ateist. Kur morët thirrjen për krishterim dhe çfarë vështirësish ju është dashur të kapërceni që atëherë?

Kryepeshkopi: Mjedisi ku u rrita ishte shumë i ndryshëm nga ai që perceptohej nga jashtë”. Nuk mund të kuptohet pa njohjen e të gjitha kushteve historike, kulturore dhe politike të vendit tonë. Paraardhësit e mi ishin të krishterë, por gjatë sundimit osman u konvertuan në bektashi . Një përhapje e madhe e bektashizmit ndodhi në kohën e Ali Pashë Tepelenliut, i cili ishte edhe vetë bektashi, veçanërisht në jug të Shqipërisë, ku ndodhet krahina e prindërve të mi. Por, konvertimi nuk ndodhi menjëherë dhe nuk kishte arsye fetare.

Arsyet kryesore ishin: diskriminimi, sistemi i rënduar i taksave, si dhe dëshira për përfitime të ndryshme. Megjithatë, nuk përjashtohen arsye të tjera, personale apo kolektive. Të krishterët ndoshta ndiheshin më rehat duke pranuar bektashizmin, sepse ai nuk binte ndesh me islamin zyrtar dhe në të njëjtën kohë ata mund të ruanin shumë nga praktikat e tyre.

Por, në epokën dhe mjedisin ku u rrita, ata nuk praktikonin asnjë besim. Nuk ishte se unë praktikova një besim dhe më pas u konvertova. Kontakti im i parë me besimin ka ndodhur në vitin 1974, kur isha në vitin e katërt të shkollës së mesme.

Rastësisht më ra në dorë Dhiata e Re, diçka e rrallë në atë kohë. Kur e lexova, diçka ndryshoi thellë në shpirtin tim. Mënyra se si ishte shkruar, fjalët e thjeshta por shumë të thella të Zotit më bindën për të vërtetën e saj. Këto janë të vërteta psikologjike. Edhe kur dikush ju thotë diçka, shumë herë, mënyra se si e thotë të bind se është e vërtetë. Pra, Ungjilli ishte besimi im i parë. “Më pas vendosa të pagëzohesha, gjë që u bë pak më vonë.

Kandidimi juaj për fronin kryepeshkopal u shoqërua me reagime, me arsyetimin se elementi grek i vendit tuaj do të margjinalizohej. Cili është reagimi juaj ndaj këtyre shqetësimeve?

Kryepeshkopi: Nuk e di që ka pasur reagime, është hera e parë që e dëgjoj këtë”. Prandaj kjo pyetje më duket e çuditshme, sepse brenda kishës nuk ka pasur reagime, në fakt është pritur me shumë entuziazëm. Kur them brenda Kishës, përfshihen të gjithë anëtarët e saj: Anëtarë të Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë janë të gjithë ata që janë pagëzuar në Kishën Ortodokse dhe janë banorë të Shqipërisë, pa dallim prejardhjeje.

Unë besoj se askush në Kishën tonë nuk ndihet i margjinalizuar dhe nuk ka arsye për shqetësim, sepse asgjë nuk ka ndryshuar brenda Kishës. Nëse keni informacion për shqetësimet, çfarëdo qofshin ato, me gjithë respektin që kemi për çdo person apo grup njerëzish, mendoj se nuk është një çështje brenda Kishës. Ne do të vazhdojmë atë që Kryepeshkopi Anastas na thoshte gjithmonë: Ne do të bëjmë vetëm atë që është e mirë për Kishën dhe kur ai tha për Kishën, ai nënkuptonte atë që është e mirë për të gjithë anëtarët e saj.

Marrëdhëniet midis Patriarkanës Ekumenike dhe Patriarkanës së Moskës janë aktualisht në një pikë thyerjeje, duke bërë që shumë njerëz të flasin edhe për një përçarje. Sipas jush, si mund të zgjidhet kjo situatë dhe çfarë qëndrimi keni ndërmend të mbani lidhur me gjithë këtë?

Kryepeshkopi: Unë besoj se nëse ka vullnet të mirë, gjithçka mund të arrihet. Nga përçarjet dhe mosmarrëveshjet, të gjithë humbasim, askush nuk fiton. Për qëndrimin tonë, ne kemi një vendim të njohur të Sinodit dhe nuk kemi çfarë të shtojmë tjetër. Megjithatë, Kisha jonë do të jetë gjithmonë e gatshme të japë mbështetjen dhe kontributin e saj të vogël për zgjidhjen e kësaj çështjeje komplekse, për lavdi të Zotit dhe për të mirën e gjithë Kishës Ortodokse”.

Lagjia jonë vazhdon të përjetojë forma të ndryshme trazirash që kërcënojnë paqen dhe prosperitetin e shoqërive përkatëse. Cili është qëndrimi i Kishës Ortodokse të Shqipërisë ndaj këtij rreziku dhe çfarë nismash dhe përpjekjesh të përbashkëta, nëse ka, po planifikoni në bashkëpunim me komunitetet e tjera fetare në vendin tuaj?

Kisha Ortodokse e Shqipërisë është përpjekur të ruajë paqen dhe bashkëjetesën paqësore midis popujve të ndryshëm, veçanërisht me fqinjët e saj. Ne nuk jemi mjaftuar vetëm me fjalë, por kemi bërë përpjekje të konsiderueshme dhe të vazhdueshme për të shmangur konfliktet, në masën që kemi mundur Ajo do të kërkojë të zhvillojë më tej bashkëpunimin me komunitetet fetare, brenda dhe jashtë vendit, gjithashtu, Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë do të vazhdojë të jetë miqësore dhe dëshiron të jetojë në paqe me të gjithë, duke ndjekur këshillën e Shën Palit: “Nëse është e mundur, për aq sa varet nga ju, jini paqësore me të gjithë”. (Rom. 12:18).

Eminenca Juaj, kur në moshë të re vendosët të ktheheshit në vendin tuaj nga Bostoni, ku keni studiuar Teologji, a ju ka shkuar ndonjëherë në mendje se një ditë do të jeni në pozicionin tuaj aktual?

Kryepeshkopi: Kontakti im i parë me Kryepeshkopin Anastas ishte në vitin 1992. Një nga profesorët e mi, Mitropoliti Demetrios i Vresthene-s dhe më vonë Kryepeshkopi i Amerikës, pasi ishte mik i ngushtë i Kryepeshkopit Anastas, që në rininë e tyre të hershme, më tregoi për veprimtarinë e tij në Greqi dhe misionin e tij në Afrikë. Nëpërmjet tij u lidha me Kryepeshkopin, të cilit i thashë se kur të mbaroj studimet do të kthehem në Shqipëri.

Ai u gëzua dhe më përgëzoi. Në atë kohë situata në Shqipëri ishte e vështirë, por mendoja se në Amerikë një prift do të ishte pak a shumë i njëjtë, ndërsa në Shqipëri kishte shumë nevojë për klerikë. Për më tepër, ishte vendi im, vendi ku u linda dhe u rrita dhe e ndjeja një detyrim. Këto ishin arsyet pse u ktheva. Sa i përket pyetjes së dytë, është e vështirë të përgjigjem, sepse tani shumë përgjigje, edhe nëse janë të sinqerta, janë bërë të standardizuara dhe të pabesueshme.

Për dy dekadat e para pas kthimit tim, nuk më shkoi mendja, sepse nuk doja një barrë të tillë.. Por Kryepeshkopi Anastas këmbënguli, duke më thënë shpesh, që unë ta merrja këtë përgjegjësi, por unë hezitova për shumë arsye. Pas një këmbënguljeje të gjatë nga ana e tij, rreth dy vjet më parë, i thashë se, nëse është vullneti i Zotit dhe nëse kisha më zgjedh mua, nuk do ta refuzoj.

Cilat ishin ngjarjet përcaktuese që shënuan jetën tuaj?

Krypeshkopi: Ngjarja e parë përcaktuese ishte takimi me Ungjillin, i cili ndryshoi gjithë rrjedhën e jetës sime dhe vazhdimisht falënderoj Zotin në zemër për këtë dhuratë të paçmuar. Më vonë, takimi dhe miqësia ime me një besimtar dhe studiues të madh, zotin Petros Zey, i cili u bë sponsori im.

Ne udhëtuam me të në vitet e vështira të persekutimit komunist, si anëtarë të një jete të vogël të nëndheshme Më dhanë të largohesha nga Shqipëria dhe të studioja në Boston dhe takimi me Kryepeshkopin Anastas, i cili u bë shembull për mua dhe për klerin në Shqipëri se si duhet të jetë një klerik ortodoks, falënderoj vazhdimisht Zotin që kam takuar dhe jetuar me këta njerëz të rrallë

Kreu i Partisë Demokratike, Sali Berisha, foli sot për programin e PD-së, pasi zgjedhjet parlamentare të 11 Majit po afrojnë. Berisha tha se rrogat aktuale që ka vendi ynë, i pengojnë Shqipërisë anëtarësimin në Bashkimin Evropian.

Berisha: Shqipëria me këto rroga nuk pranohet kurrë në BE.

Rrogat janë kriter por i pa shpallur dhe ky e frenoi rritjen e rrogave. Ne me trendin e rritjes së rrogave po plotësonim këtë kriter. Po i panë rrogat kaq të ulëta leje do thonë.

Sulmuesi i Skënderbeut, Saleh Nasr shënoi tripletë kundër Dinamos duke i dhënë kështu fitoren skuadrës së tij. “Jam shumë i lumtur për golat e shënuar dhe që ekipi fitoi ndeshjen, sepse luajtëm me lojtarë dhe ekip shumë të mirë dhe i lumtur për performancën time dhe që ndihmova ekipin tim.

Pjesën e parë kishim shanse, unë pata 2 shanse.

Kishim edhe disa mundësi të tjera ku Juri mund të më pasonte dhe mund të shënonim, por lojtarët e Dinamos janë të mirë dhe është e vërtetë që nuk më linin shumë hapësira. Ndërsa në pjesën e dytë na favorizoi marrja e penalltisë nga Bismark shpejt, realizimi golit dhe më pas u krijuan shumë shanse, edhe faktori fat më ndihmoi disi mua që të shënoja këto tre gola ”, deklaroi Saleh Nasr për “RTSH Sport”.

Skënderbeu mori një fitore të madhe duke mposhtur me 4 gola Dinamon. Heroi i kësaj sfide ishte Nasr i cili realizoi tripletë dhe Nikaj që nuk gaboi nga pika e bardhë e penalltisë. Goli i vetëm për Dinamon u realizua nga Qardaku në minutën e 9-të.

Pas kësaj fitore, korçarët i largohen vendit të 10-të dhe ngjiten në të 7-in, ndërsa blutë mbeten në vendin e dytë.

SKËNDERBEU 4-1 DINAMO

55′ Nikaj (P), 61′, 69′, 80′ Nasr/ 9′ Qardaku

Një qytetar nga takimi në Athinë e pyeti kryeministrin Rama se çfarë do të bëjë qeveria shqiptare nëse Greqia na bllokon sërish në rrugëtimin drejt BE. Rama i përgjigjet se ajo çështje me Greqinë është kapërcyer dhe me qeverinë e Mitsotakis janë në dialog të vazhdueshëm. Bufat e kënetave nacionalistë kanë bërë rrëmujë, tha Rama, ndërsa solli edhe njëherë në vëmendje kërkesën që Greqia të heqë ligjin e luftës .

Qytetari: Komplimente për atletet, shumë të bukura. Faleminderit që na mblidhni mes flamurit shqiptar. Nëse Greqia na bllokon përsëri, qeveria Rama ca bën, apo kush e pyet Greqinë.

Rama: Ti e mban mend atë shprehjen, po të kishte halla… Po ç’është gjithë ky entuziazëm.

Ne s’mund të nisemi në se ky do bëjë kështu, nëse ai do bëjë ashtu. BE na ka caktuar një kalendar për të bërë negociatat. Kalendar 3-vjeçar për negociatat s’ka pasur kurrë asnjë vend. Në momentin që i mbarojmë negociatat komisioni i çon të gjithë shteteve anëtare, dhe Greqisë, i çon dokumentin që me Shqipërinë mbaruam është gati. Ne me Greqinë patëm momentin e vështirtë për çështjen që ju e dini.

Sot ajo çështje është e kapërcyer, jemi në marrëdhënie shumë pozitive.

Me Mitsotakis dhe me qeverinë e tij jemi në dialog të vazhdueshëm, kemi bërë përparim domethënës në drejtim të atyre çështjeve që kemi pasur dakordësi, psh me çështjet që lidhen me minoritetin dhe tek disa vendime që kemi marrë për të sanksionuar disa të drejta të minoritetit, si e drejta për tu betë deklaruar. Janë çështje që duhen zgjidhur.

Kemi kërkesën për të hequr ligjin e luftës se është një absurditet. Jemi dy popuj të afërt, aleate në NATO, në dokumentin tonë të politikës së jashtë Greqia është partner strategjik dhe ne jemi në gjendje lufte.

Ka një ligj absurd, insistimi ynë është që ky ligj duhet të hiqet. Kjo dhe çfarë ka tjetër çështje të mbetura ku shumë shpesh është ngatërruar politika padrejtësisht shumë shpesh bufat e kënetave nacionalistë kanë bërë rrëmujë dhe kanë futur dynjanë në sherr, do ia dalim të ngrihemi me gjithë këto këneta dhe në bashkëpunim me miqtë tanë në Athinë do bëjmë që mes Shqipërisë dhe Greqisë të hapet një epokë partneriteti strategjik.

Kryepeshkopi i Tiranës, Durrësit dhe gjithë Shqipërisë, Imzot Joan Pelushi po mban liturgjinë e parë, pas caktimit në krye të Kishës Ortodolkse Autoqefale. Shërbesa u mbajt në Tiranë, në Katedralen “Ngjallja e Krishtit”, ku qindra besimtarë morën pjesë në ceremoni. Mesha u mbajt në gjuhën shqipe dhe u shoqërua nga kori i kishës.

Fronëzimi i Kryepeshkopit Joan u krye mesditën e djeshme në Katedralen “Ngjallja e Krishtit”.

Fortlumturia e tij u shpreh se diktatura shkatërroi muret e jashtme të kishave, por nuk mundi të shkatërrojë zemrat e besimit. Imzot Joani rikujtoi edhe kryepeshkopin e ndjerë Anastas Janullatos teksa u shpreh se predikimi i tij ka qënë dashuria dhe respekti për çdo qënie njerëzore.

Imzot Joani u shpreh më tej se ruajtja dhe mbrojtja nga Perëndia, forcimi i unitetit brenda kishës është një nevojë e domosdoshme për të arritur qëllimin e saj.

Pas fjalimit, kryeministri Edi Rama ka nisur bashkëbisedimin me shqiptarët në Athinë. Një zonjë i tha troç se “ka ende mangësira të mëdha në Shqipëri”, dhe se “administrata është zero”. Rama ia hodhi poshtë këtë pretendim, duke thënë se nëse “ajo gjë do të ishte e vërtetë, nuk do të ishin hapur negociatat me Bashkimin Evropian”.

“Po të mos kishte plot gjëra për të rregulluar, për çfarë do të vija unë këtu për të kërkuar këtu një mandat tjetër?!

Nuk mund të ja lë në dorë bufit apo shitësve të çilimave.

Në fletë votimi, të gjitha qarqet dhe ata që votojnë PS-së te numri 5 keni partinë më të re dhe më energjike! Ju deri dje për të marrë një copë letër duhet të vinit në Shqipëri, sot nga Greqia dhe Australia mund të marrësh shërbime në e-Albania.

Po të ishte administrate zero, nuk na thoshte BE hajdeni futuni në BE. Do të thotë që kemi një shtet që funksionon si shtetet e BE-së. Tani mos më thoni se këtu (në Greqi) funksionon perfekt çdo gjë! I kisha flokët e zeza e dhëmbët e mi, sot shiko dhëmbët i kam të bukur, por s’janë të mitë. Paketën maleve e kemi bërë për të gjithë ata që e kanë tokën në fshat, por nuk i kanë dokumentet”, tha Rama

Adriatik Lapaj ka reaguar ndaj videos satirike të shpërndarë nga kryeministri Edi Rama mëngjesin e sotëm. Përmes një postimi në rrjetet sociale, Lapaj e ka cilësuar këtë veprim si bullizim, duke e konsideruar si shenjë frike nga një politikan i ri që nuk pranon pazare.

“Në një ditë feste, që duhet të ishte moment gëzimi dhe reflektimi, kryeministri zgjedh të postojë një video ku më bullizon dhe më krahason me një nga bashkëudhëtarët e tij politikë, me të cilin ndryshuan Kushtetutën në 2008 dhe penguan hapjen e listave vitin e kaluar.

Çfarë e shqetëson një kryeministër me 28 vite në politikë dhe me një administratë prej mijëra makinash e zyrtarësh që përdoren për propagandë? A është frika nga një i ri që nuk i nënshtrohet pazarit dhe kërkon zgjedhje të parakohshme?

Zoti Rama, ejani në debat! Të pres kur dhe ku të duash”, shprehet Lapaj

Kryeministri Edi Rama mbajti sot një fjalim me shqiptarët e Greqisë në Athinë. Teksa u kërkoi votën për zgjedhjet e 11 majit, Rama tha se me PS-në në pushtet vendi ynë do të anëtarësohet në BE brenda 2030. Kryeministri foli ndër të tjera edhe për njohjen e pensioneve.

Ai tha se për këtë ka 2 rrugë, e para të ndiqet procedura siç u bë me Italinë, dhe e dyta dhe më e thjeshta, me anëtarësimin në BE, pasaporta shqiptare do jetë si ajo e Greqisë, e rrjedhimisht pensionet do të njihen mes dy vendeve.

“Të bëjmë atë që bëmë me italianët. Por ka dhe një rrugë tjetër, që të gjithë ju të votoni te nr 5 dhe ne njohjen tuaj të pensioneve të mos e marrim përmes marrëveshjes me qeverinë greke, por përmes anëtarësisë në BE.

Në momentin që bëhemi anëtarë të BE, pasaporta kuqezi do jetë e mjaftueshëm dhe njësoj me pasaportën greke që nuk do ju duhet më fare”, tha ai.

Nga Imzot Joan Pelushi

Atij që na deshi, edhe që na lau nga mëkatet tona me gjakun e tij, edhe që na bëri mbretër dhe priftërinj të Perëndisë dhe Atit të tij, atij i qoftë lavdia dhe pushteti në jetë të jetëve (Zb. 1:6). Do të falenderoj, o Zot, Perëndia im, me gjithë zemrën time, edhe do ta lavdëroj emrin tënd përjetë. Se e madhe është mëshira jote ndaj meje. (Ps. 85. 12-13)

I
Me këto fjalë të Shkrimit të Shenjtë dua të shpreh falënderimin tim të thellë ndaj Perëndisë për të gjitha të mirat që ka bërë për mua dhe për Kishën tonë. Falënderimi ndaj Perëndisë përfshin, gjithashtu, edhe të gjithë ata njerëz me anë të cilave Perëndia i bëri të mundura këto.

Falënderojmë dhe nderojmë martirët e Ilirisë

që përhapën dritën e besimit në trevat ku jetojmë, duke dëshmuar me gjakun dhe jetën e tyre; oshënarët dhe shenjtorët që e mbajtën dritën e besimit ndër shekuj; martirët e rinj, të cilët, në një kohë jashtëzakonisht të vështirë për kishën dhe vendin tonë, dhanë jetën tyre për të ruajtur besimin, identitetin kombëtar dhe gjuhën e tyre. Një listë e gjatë të cilën do e kujtojmë gjithmonë me nderim dhe mirënjohje.

Gjatë gjysmës së dytë të shekullit 20-të, Kisha u përball me persekutimin e egër komunist.

E gjithë infrastruktura materiale dhe njerëzore u shkatërrua plotësisht. Kishat dhe manastiret u prishën nga themelet, ose u shndrruan në stalla, depo etj. Ata shkatërruan muret e jashtme, por nuk mundnin dot të shkatërronin besimin në zemrat njerëzve. Mijra burra e gra të devotshmëm, u përndoqën dhe u persekutuan për shkak të besimit të tyre, shumë prej të cilëve dhanë edhe jetën për atë besim.

Ishte pikërisht dëshmia e këtyre njerëzve, ajo që frymëzoi mijra vetë tjerë të mbanin dhe ta bënin besimin e krishterë qendrën e jetës së tyre, duke u bërë një shembull real i premtimit të Zotit se dyert e ferrit nuk do ta mposhtin Kishën e tij, të ngritur mbi shkëmbin e besimit (Mt. 16:17-18).

Gjatë gjithë historisë Kisha jonë ka kaluar permes zjarrit dhe ujit, por ti na nxore në vend ngushëllimi (Ps.65:12). Në kohëra kritike dhe të vështira Perëndia e vizitoi kishën tonë, duke dërguar njerëz të ndritur e të devotshëm. Në këtë ditë dua të nderoj, gjithashtu, kujtimin e të gjithë paraardhësve të mi dhe përpjekjet e tyre të mëdha për tu kujdesur për grigjën që u ishte besuar.

Në listën e gjatë do të doja të përmendja dy personalitete të shquara.

Në gjysmën e parë të shekullit 20-të, në një kohë të vështirë për kishën dhe vendin tonë, Imzot Theofan Noli ishte njeriu i duhur. Ai ishte pajisur nga Perëndia me talente të jashtëzakonshme; me një karakter kurajoz për të pasur guximin për të shkelur në udhë të panjohura dhe për të hapur shtigje të reja; një njohës i mirë i jetës kishtare dhe i doktrinës së saj; zotërues i shumë gjuhëve dhe ekspert i mirë i muzikës kishtare dhe i

apasionuar me të.

Ai dha një kontribut të paçmuar për ndërgjegjësimin kombëtar dhe përgatitjen e autoqefalisë, si edhe të teksteve kishtare. Në një kohë rekord, i vetëm dhe në mungesë të një tradite të gjuhës kishtare, ai e pajisi kishën me librat kryesorë të adhurimit orthodhoks. Shpirti i tij poetik dhe kultura e gjërë do ti jepnin përkthimeve të tij një fuqi dhe bukuri të papërsëritëshme.

Në fund të shekullit 20-të, kur kisha orthodokse, si të gjitha komunitetet e tjera fetare të vendit, u gjet krejtësisht e rrënuar dhe ringritja e saj dukej një mission i pamundur. Por, përsëri, Perëndia dërgoi një tjetër person të ndritur të pajisur gjithashtu me talente shumta – Kryepiskopin Anastas – i cili e bëri të mundur rindërtimin e saj. Ai, jo vetëm që arriti të realizonte ndërtimin e mureve të Kishës dhe infrastrukturën fizike të saj, por përpjekja e tij kryesore ishte për të pasur

një kishë ku Perëndia të adhurohet “me frymë dhe të vërtetë”.

Në vizionin e tij ndërtesat nuk ishin një qëllim në vetvete, por vetëm një mjet për të realizuar veprën shpëtimtare të kishës. Predikimi i tij publik dhe privat ka qenë gjithmonë dashuria dhe respekti për çdo qenie njerëzore, duke përhapur një frymë pajtimi dhe falje brenda Kishës dhe më gjërë, frymë, të cilën duhet ta ruajmë dhe ta vazhdojmë.

Për të gjitha këto mendoj se më e pakta që ne mund të bëjmë është

t’u themi faleminderit dhe t’u jemi gjithmonë mirënjohës, sepse besimi i vërtetë nuk ndahet nga falenderimi dhe mirënjohja. Asgjë nuk është më e pëlqyeshme te Perëndia se sa një shpirt mirënjohës dhe falenderues… Mirënjohja nuk shton asgjë te Perëndia, por na sjell më afër tek Ai – shkruan Shën Joan Gojarti. Sa më shumë mirënjohje të kemi, aq më afër do jetë Perëndia tek ne. Edhe çdo gjë që të bëni me fjalë ose me punë, të gjitha t’i bëni në emër të Zotit Jisu, duke falënderuar Perëndinë dhe Atin me anë të tij – na mëson shën Pavli (Kol. 3:17).

II
Por falënderimi, ashtu si çdo ndjenjë e thellë, nuk mund të jetë vetëm ndjenjë, por është edhe veprim.

Ç’do t’i japë Zotit në këmbim të të gjitha të mirave që më ka bërë? – pyet veten Psalmisti (Ps.115:12). Kjo pyetje na drejtohet edhe neve sot. Jam i vetëdishëm për peshën e madhe mbi supet e mia të dobëta. Vetëm shpresa se Perëndia është Ai që i jep forcë të lodhurit dhe rrit fuqinë e të dobëtit (Is. 40:49), na jep kurajë dhe fuqi për të vazhduar, pa u lodhur, përpjekjet për të përmbushur këtë mission të shenjtë ndaj Kishës së Tij.

Çdo kohë ka patur sfidat e saj.

Shekulli në të cilin jetojmë me teknologjitë e reja, humbjen e vlerave tradicionale, pluralizmin kulturor dhe fetar, paraqet sfida të reja dhe të ndryshme për të gjithë komunitetin njerëzor në përgjithësi dhe nga këto sfida, pa dyshim, nuk mund të përjashtohet as edhe Kisha jonë Orthodhokse. Ne na duhet që të përballemi me këto sfida, jo vetëm thjesht për t’u mbrojtur, por edhe të gjejmë zgjidhje origjinale dhe krijuese si pjesë e përgjegjësisë sonë në këtë kohë.

Ndonëse kohërat dhe përgjigjet nuk mund të jenë gjithmonë të njëjta dhe metodat mund të jenë të ndryshme, por fryma që i përshkron ato duhet të mbetet gjithmonë e njëjtë – dashuria ndaj Perëndisë dhe ndaj të gjithë njerëzve, kushdo qofshin ata. Përpjekjet dhe përqëndrimi ynë duhet të jenë:

1- Ruajtja dhe mbrojtja e Traditës së shenjtë dhe besnikëria ndaj mësimeve të Zotit, të transmetuara nga apostujt deri në ditët tona, sepse vetëm duke u mbështetur në vlerat, që rrjedhin nga mësimi i Zotit, ne mund ta ripërtërijmë jetën tonë shpirtërore. Bota e sotme vuan nga mungesa e kësaj jete dhe mungesa e saj sjell edhe mungesën e jetës kulturore dhe intelektuale, duke e varfëruar jetën dhe shoqërinë tonë.

2 – Forcimi i unitetit brenda Kishës është një nevojë e domosdoshme për të realizuar qëllimin e saj. Vetëm nëse jemi të bashkuar, Kisha mund të forcohet dhe dëshmia e saj për Krishtin tek bota do të jetë e besueshme. Çdo mbretëri që ndahet kundër vetes së saj, shkretohet – na mëson Zoti – edhe një shtëpi kundër shtëpisë, bie (Llk. 11:17). Uniteti ruhet vetëm atje ku është gëzimi, paqja dhe dashuria ndërmjet njëri-tjetrit. Pra, vëllezër – shkruan shën Pavli – gëzohuni, ngushëllohuni, jini në një mendje, kini paqe, edhe Perëndia i dashurisë dhe i paqes do të jetë bashkë me ju (2 Kor. 13:11).

3 – Prioriteti i Kishës ka qenë gjithmonë Ungjilli i Mbretërisë së Perëndisë.

Por, ajo e kupton këtë Ungjill të Mbretërisë, të rëndësishëm edhe në këtë jetë. Prandaj ajo është përpjekur për të ruajtur balancën, pa kundërvënie dhe pa zgjedhur njërin dhe neglizhuar tjetrin, ndërmjet Ungjillit të Mbretërisë, ku përfshihet vepra pastorale për shpëtimin e njeriut dhe “Ungjillit Social”, ku përfshihet përkujdesja ndaj të gjithëve, sidomos ndaj atyre që janë të varfër, në nevojë, në sëmundje, në vetmi dhe të mënjanuar, sepse të dy aspektet janë të rëndësishëm dhe të ndërlidhur.

Nëse nuk e gjen Krishtin tek lypësi në dyert e Kishës – thotë Shën Joan Gojarti – nuk do e gjesh në kupën e kungimit.

4 – Siç dihet dhe pranohet nga të gjithë familja është qeliza fillestare e jetës shoqërore. Kisha Orthodhokse mëson se një familje e shëndetshme ndërtohet mbi shenjtërinë e martesës, si një doktrinë themelore e pa diskutueshme dhe e patjetërsueshme. Është më se e nevojshme të themi, se shoqëria e sotme ka nevojë për t’i rizbuluar vlerat e patjetërsueshme të martesës dhe familjes. Sepse ndodh shpesh here, që në emër të progresit dhe zhvillimit, janë shkatërruar vlerat dhe lidhjet tradicionale, duke e dëmtuar rëndë familjen, martesën dhe vetë personin njerëzor.

Besimi në Perëndinë është një garanci për ruajtjen e këtyre vlerave jetike për njerëzimin dhe për të patur një familje dhe shoqëri të shëndetshme.

5 – Kur flitet për fenë në Shqipërinë gjithmonë përmendet bashkëjetesa fetare, e cila është një thesar i madh i vendit tonë. Por si çdo gjë, ashtu edhe bashkëjetesa, nuk është statike. Asgjë në këtë botë nuk është e imunizuar nga ndryshimet, lëvizjet, rritjet dhe humbjet. Brezat e mëparshëm hodhën themelet dhe e zhvilluan këtë traditë. Është detyra e jonë sot dhe atyre që do të vijnë, që ta ruajmë dhe ta forcojmë vazhdimisht, sepse ashtu si çdo pasuri ajo

duhet mbrojtur dhe zhvilluar më tej për të mirën e të gjithëve.

6 – Duhet të inkurajojmë, me dashuri dhe me urtësi, sidomos të rinjtë, ta duan vendin e tyre dhe të mos e braktisin, sepse është e pamundur të duash Perëndinë dhe mos të duash vendin që të ka lindur dhe rritur dhe njerëzit që banojnë në të. Sakrificat për të tjerët kushtojnë, por ato do të sjellim gëzim dhe do ta plotësojnë jetën e tyre, sepse një jetë pa gëzim është një jetë e gjymtuar.

7 – Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë do të jetë miqësore dhe dëshiron të jetojë në paqe me të gjithë, duke ndjekur këshillën e Shën Pavlit: Nëse mundet, sa varet nga ju, të keni paqe me të gjithë njerëzit (Rom. 12:18). Ajo do të përpiqet, brenda mundësive të saj modeste, të nxisë dhe të ketë një pjesëmarrje aktive, si në dialogun pan-orthodhoks, ashtu edhe në dialogun me të gjithë të tjerët.

IIΙ
Personalisht do të përpiqem me të gjithë forcën time t’i shërbej grigjës që më ka besuar Perëndia, duke patur parasysh gjithmonë fjalët e Zotit se Biri i njeriut nuk erdhi që të shërbehet, po që të shërbejë (Mt. 20:28). Do të përpiqem të jem i gatshëm për të dëgjuar dhe për t’u këshilluar me klerikët dhe laikët dhe për vizita pastorale në të gjitha dioqezat.

Për të mbajtur peshën e kësaj përgjegjësie, i lutem Zotit tonë Jisu Krisht, Themeluesit të Kishës, të më japë ndriçim, forcë dhe urtësi për të përmbushur këtë detyrë të vështirë, por njëkohësisht të shenjtë.

Së fundi do të doja të shpreh mirënjohjen time ndaj anëtarëve të Sinodit të shenjtë, të cilët më besuan dhe më zgjodhën. Falënderoj të gjithë përfaqësuesit e Kishave të tjera orthodhokse, autoritetet shtetërore, përfaqësuesit diplomatikë, gjithë klerikët dhe besimtarët e kishës sonë, si edhe miqtë e dashamirësit, për praninë e tyre dhe lutem që Perëndia ta mbrojë Kishën tonë, ta ndriçojë popullin tonë dhe ta bekojë vendin tonë. Amin!

Në Katedralen “Ngjallja e Krishtit” në Tiranë sot do të mbahet ceremonia historike e fronëzimit të Kryepeshkopit të ri të Shqipërisë, Joan Pelushi. Qindra besimtarë pritet të marrin pjesë në këtë ngjarje të rëndësishme për Kishën Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë, duke shënuar për herë të parë uljen e një kryepeshkopi shqiptar në fronin më të lartë kishtar.

Ceremonia do të ndiqet nga përfaqësues të lartë të shtetit shqiptar dhe atij grek, si dhe delegacione nga 13 Kishat Ortodokse të botës. Presidenti i Republikës, Bajram Begaj, dhe kryeministri Edi Rama do të jenë të pranishëm, ndërsa është ftuar edhe kreu i opozitës, Sali Berisha.

Greqia do të përfaqësohet nga ministrja për Edukimin dhe Fenë, ndërkohë që bie në sy mungesa e kryeministrit Kyriakos Mitsotakis, i cili pati një paraqitje në ceremoninë e lamtumirës së ish-kryepeshkopit Anastas Janullatos.

Nga përfaqësuesit shtetërorë, pritet që fjalën ta mbajë vetëm presidenti Bajram Begaj, ndërsa në emër të Sinodit të Shenjtë do të përshëndesë Mitropoliti i Apolonisë, Hirësia e tij, Nikolla. Fjalimi kryesor i ceremonisë do të jetë ai i Kryepeshkopit Joan, i cili më pas do të ulet për herë të parë në fronin kryepiskopal, një detyrë që do ta mbajë për gjithë jetën.

Të dielën, Kryepeshkopi i ri do të mbajë shërbesën e tij të parë si kreu i Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë, ndërkohë që pritet të emërojë pasardhësin e tij në Mitropolinë e Korçës, ku ka shërbyer që prej vitit 1998.

Gazetari Bledi Mane, përmes një statusi në rrjetin social Facebook, shkruan se ish drejtori i RTSH Thoma Gëllçi dhe ish ministri i Mbrojtjes Niko Peleshi ndanin të njëjtën të dashur në RTSH. “Më ka marrë malli për ato kohë kur kafja kushtonte 300 lekë, konjaku me lëng qershie 400 lekë dhe Niko Peleshi me Thoma Gëllçin ndanin të njëjtën dashnore…“, shkruan Mane.

Thoma Gëllçi u dënua me 1 vit e 4 muaj burg bazuar në një dosje të SPAK për abuzime me tendera në RTSH. Ndërkaq, Gjykata Evropiane, disa ditë më parë e gjeti të padrejtë mbajtjen në paraburgim të Gëllçit.

Disa të dhëna befasuese rreth ‘Petanikut’ 

Ish ministri i Mbrojtjes Niko Peleshi ka deklaruar rreth 36 mijë euro fitime duke shitur pantallona dhe kompjutera në Korçë gjatë viteve 1996-2003. Është një punë e nderuar, por ish ministri e ka fshehur këtë aktivitet në CV-në e tij zyrtare. Ndoshta vetë Peleshi nuk e kishte menduar se një ditë, shitësi i brekëve të burrave dhe grave, do të bëhej ministër i Mbrojtjes.

Me këtë deklarim, Peleshi i referohet kompanisë së tij Euro Inform, me nipt K33721008C, me objekt shitje veshmbathje dhe kompjutera në Korçë. Pasi u emërua Prefekt i Korçës në vitin 2004, Peleshi e kaloi kompaninë në emrin e gruas së tij Amarda Peleshi dhe Ilirian Pendavinjit.

Më tej kompania e Peleshit kaloi në duart e Ilir Kotherja, një lidhje e ish ministrit të Mbrojtjes, aktualisht deputet i PS. Ka dyshime të forta për një kalim fiktiv për të shmangur konfliktin e dukshëm të interesit, pasi përmes kësaj kompanie janë futur duart në buxhetin e shtetit.

Gjatë viteve të fundit, ish kompania e Niko Peleshit Euro Inform, kaluar në duart e Ilir Kotherja, ka përfituar 60 tendera publikë nga njësitë vendore për furnizim me kompjutera dhe pajisje zyre.

Vetëm një hetim nga SPAK mund të konfirmojë ose jo dyshime nëse paratë publike të përfituara nga kompania Euro Inform kanë përfunduar në xhepat e Niko Peleshit.

Diplomë false

Nëse ish ministrit të Brendshëm Flamur Noka është lakuar se i është dashur një dekadë për t’u diplomuar në mjekësi, nëse ish deputeti i PD Klevis Balliu është ‘diplomuar’ për shkenca politike në Londër, por nuk nuk di të shkruaj emrin e tij, nëse kryetarja e Kuvendit Lindita Nikolla është diplomuar me mesatare 5.9 dhe nëse Monika Kryemadhi ka vjedhur doktoraturën, rekordin e mban ish ministri i Mbrojtjes Niko Peleshi, të cilit i janë dashur 13 vite për t’u ‘diplomuar’.

Ministri i Mbrojtjes Niko Peleshi deklaron se i ka nisur studimet në Universitetin Politeknik të Tiranës, Fakulteti i Inxhinierisë Elektrike, dega Elektronikë, në vitin 1989 deri në vitin 1992.

Peleshi ka bërë vetëm 3 vite nga 4 vite që ishte në atë kohë cikli i plotë i studimeve. Peleshi e ka lënë shkollën në vitin e tretë (1992), duke u larguar disa vite si emigrant në Gjermani. Peleshi u kthye si biznesmen në Shqipëri (duke shitur kompjutera të vjetër te kinemaja në Korçë) dhe u rikthye në fakultet 10 vite më vonë.

Sipas CV-së dorëzuar në KQZ me firmën e tij, Peleshi thotë se është diplomuar në Fakultetin e Inxhinierisë Elektrike, dega Elektronikë, në vitet 2000-2002. Pra, ministrit të Mbrojtjes i janë dashur 13 vite që të mbaronte shkollën e lartë.

Por, diploma e ish ministrit të Mbrojtjes është e pavlefshme, pasi ligji për arsimin e lartë dhe rregulloret e fakulteteve kanë parashikuar një afat brenda të cilit studenti duhet kryejë studimet, që është jo më shumë se 10 vjet.

Megjithatë, diplomimi i paligjshëm nuk është misteri i vetëm i ish ministrit të Mbrojtjes.

Niko Peleshi ndryshoi 4 parti

Në biografinë e tij, Peleshi fsheh faktin se ka qenë anëtar kryesie në Forumin Rinor të Partisë Demokratike, dega Korçë.

Madje Niko Peleshi konsiderohej si zbulim politik i Ridvan Bodes që me shpërbërjen e kooperatiave, i lakuar si spiun i ish Sigurimit të Shtetit me pseudonimin ‘financieri’.

Më tej, Niko Peleshi iu bashkua Partisë Republike me në krye Sabri Godon, por me kryetar real Fatmir Mediun.

Në vitin 1999 pas një përplasje me Sali Berishën, Genc Pollo përçau Partinë Demokratike, duke marrë një grup deputetësh dhe duke themeluar PDR.

Niko Peleshi, Aldo Mano, Servet Feka, Ilir Pëndavinji etj., themeluan PDR-në në Korçë. 

Në nëntor 2003, kryetari i PDR Genc Pollo, i njihur si Kuqoja, tronditi Berishën teksa tha se kishte marrë mbështetjen e shumicës së kryesisë për t’u bërë pjesë e qeverisë Nano.

Pollo synonte thjeshtë të rriste pazarin me Berishën. Dhe ashtu ndodhi. Kuqoja u bë 8 vite ministër 2005-2013, ku besohet se bëri miliona euro, duke i investuar një pjesë në Kosovë.

(Kujtojmë që në vitin 1998, Genc Pollo dhe Tritan Shehu shkuan te kryetari i komisionit të hapjes së dosjeve në atë kohë Nazif Bezhani, ku i kërkuan dosjen e Sali Berishës, duke shprehur bindjen se ka qenë spiun i ish Sigurimit të Shtetit. Bezhani, i zënë ngushtë, u nxori dosjet e tyre si spiunë të ish Sigurimit të Shtetit).

Niko Pesheli e mori seriozisht provikimin e Genc Pollos për t’u bashkuar me Fatos Nanon.

Pasi kishte kaluar parti më parti, Peleshi i bashkohet PS si prurje nga biznesi, edhe aktiviteti i tij ishte shitje e kompjuterave të vjetër te kinemaja. Në Tetor të 2004-ës, Peleshi emërohet Prefekt i Qarkut Korçë dhe e ushtron këtë funksion për rreth një vit.

Fshehje dhe mashtrime

Niko Peleshi pasqyron karrierën politike vetëm pas viti 2004 dhe jo para vitit 2004, pasi pjesa e parë e karrierës politike mund të mbante peng tjetrën.

Ndërkaq, teksa fsheh karrierën politike, gënjen për karrierën profesionale. Peleshi deklaron se nga viti 2001 deri në vitin 2004 ka qenë kryetar i Dhomës së Tregetisë Korcë, ndërsa nga viti 1999-2004 ka bërë iznes në fushën e teknologjive të Informacionit, kur në fakt thjeshtë ka shitur kompjutera te kinemaja.

Në vitin 1999, Peleshi thotë se ka punuar pranë zyrës së UNHCR në Korçë hapur gjatë luftës së Kosovës, një tjetër sajesë qesharake, pasi UNHCR ka punuar bashkëshortja e tij Amarda Peleshi.

Gjatë viteve 1996-1999 Peleshi pretendon se ka bërë biznes në fushen e pasurive të paluajtshme dhe aktivitet tregtar. Por, edhe ky pretendim është një mashtrim.

Nëse Peleshi do kishte bërë biznes në fushën e pasurive të paluajtshme, duket të kishte krijuar pasuri. Në vitin 2004, Peleshi si pasuri deklaron 1/6 e një shtëpie dy katëshe në Korçë, me vlerë 6 000 000 lekë, të trashëguar nga babai në vitin 1993, një truall 3070 m2 dhuruar nga nëna si dhe një truall 324 m2, të cilin e posedonte nga viti 2002.

Edhe për periudhën kur ka punuar si emigrant në Gjermani 1992-1994, Peleshi gënjen duke pohuar se ka emigruar me kontrate pune nga Ministria e Ekonomisë me shtetin Gjerman, ndërkohë që nuk thekson se çfarë pune ka bërë.

Dy afera korruptive

Edhe karriera e pafshirë nga Peleshi ka njollat e saj.Në ministrinë e Bujqësisë, Peleshi “shkëlqeu” me paaftësinë e tij, sa Rama e largoi pikërisht për mungesë të theksuar rezultatesh.

Madje u bë i famshëm për një skandal të përmasave të bujshme, ku lejoi shitjen në treg si pleh kimik, të pesticidi Silicon Mix, të ndaluar në AKU. 

Si ministër i Mbrojtjes, Peleshi shkëlqeu me dështimin e menaxhimit të vatrave të zjarrit dhe me aferën korrupsioni të kontraktimit të një kompanie fantazmë për të fikur zjarret me helikopter. Kompania Vivahelicopters’, me nipt (M01624004A) me 200 mijë lekë kapital, nuk kishte helikopter, vetëm disa kova me ujë. Kompania mori 4 milionë euro dhe paratë u ndanë.

L A J M Ë R I M

Lajmërohen të gjithë besimtarët myslimanë të qytetit të Korçës, se falja e namazit të Fitër Bajramit, për të dyja xhamitë e qytetit, do të bëhet bashkarisht në oborrin e xhamisë “Iljas Bej Mirahori”, ditën e dielë, dt. 30.03.2025.
📍 Programi i ditës së Bajramit fillon në orën 07.00 me ligjërata, ndërsa namazi i Bajramit do të falet në orën 07.30.
📍 Për shkak të motit pak të ftohtë, këshillojmë besimtarët dhe besimtaret të marin një sexhade me vete për tu ulur dhe falur.

Gëzuar dhe për shumë vjet Fitër Bajramin!
Myftinia e Zonës Korçë

Drejtori i Menaxhimit të Riskut në AKU, Martin Jorgaqi, ka folur në lidhje me skandalin e publikuar këtë të premte, ku mijëra ton mish pule me salmonelë është futur në vendin tonë dhe është shpërndarë në treg nga kompania “diMal” .Në një lidhje direkte për Klan News, Jorgaqi ka konfirmuar se pas konstatimit të mishit të pulës me salmonelë, kompania “diMal”

nuk ka bashkëpunuar me autoritetet, për dhënien e saktë të informacionit për dhënien e faturave se në cilat pika shitjesh ishte shpërndarë ky produkt.

Gjithsesi, ai nuk theksoi përgjegjësinë e AKU-së në këtë rast, ku fillimisht ka të bëjë me faktin se pse sasia prej 18 tonësh nuk qëndroi e bllokuar deri në momentin që të dilnin analizat dhe pse përgjigjia e analizave ka dalë me vonesë.

“AKU kryen funksion e vet dhe në pikat e inspektimit kufitar, në të cilat në bazë të planit, në bazë të rrisku dhe marrjes së monstrave që AKU zhvillon aktivitetin e vet, është marrë monstër në subjektin importues dhe monstra e këtij subjekti rezultoi që ishte me salmonelë. Menjëherë me marrjen e informacionit, analizat janë kryer në labarotarin e referencës në ISUV, i cili është laborator i akredituar për këtë lloj analizash dhe sapo merret njoftimi alert nga lobaratori i ISUV për këtë produkt,

AKU shkon mbrapa me dokumentacion dhe identifikon kodin, gjejmë emrin e operatorit dhe po me të njëjtën ditë që na erdhën informacionet mbi praninë e salmonelës në produkt, shkuam në subjekt dhe filluam aktivitetin kontrollues lidhur me produktin dhe gjurmëshmërinë e tij.

Sasia prej 7.8 ton, 7890 kg mish, e cila është pjesa përfaqësuese e lotit,

ku bë analizimi dhe demostrimi i produktit. Me shkuarjen në ambientet ku ushhtron aktivitetin subjekti importues, duhet thënë që nuk patëm një bashkëpunim të frytshëm dhe nuk gjetëm një dokumentacion gjurmshmërie i cili të na udhëhiqte dhe të na e bënte më të lehtë punën për mbledhjen mbrapsht të produkteve.

Megjithatë inspektorët tanë arritën që të gjenin një sërë faturash dhe adresash të shitësve ku ky furnitorë kishte shpërndarë produktin e vet. Nuk patëm një bashkëpunim qoftë në cilësinë e informacionit që morëm, ashtu edhe për dhënie e këtij informacioni për vazhdimin e hapave më tejshëm që ne tashmë jemi duke e kryer”, tha Jorgaqi.

Më tej zyrtari i AKU-së, tha se ky produkt në dijeninë e tyre është shpërndarë në 10 qarqe të vendit, ku pjesa më e madhe është në qarkun e Tiranës.

“Është shpërndarë në 10 qarqe të vendit. Pjesa më e madhe është shpërndarë në Tiranë sepse kjo shkon me numrin e operatorëve të biznesit dhe numrin e konsumatorëve”, tha Jorgaqi.

Nga Maliqi ynë:

Sa dallaveraxhi paska qënë ky Iliri. Përse do me çdo kusht ta nxjeri Nikua Ilirin deputet?! Partia Socialiste e Korçës prej ditësh është përfshirë në debate të forta për emrat e listës së hapur të kandidatëve për deputetë, të cilën Niko Peleshi e mbushi me emra anonimë, që të nxjerrë me vota maksimale shokun e idealeve të rinisë dhe jo vetëm, Ilir Pendavinjin.

Duket qartë që gara do jetë e fortë mes Bledi Çomos në Pogradec dhe Ilir Pendavinjit në Korçë, për të cilin Niko Peleshi po i ve zjarrin strukturave të PS.

Mësohet se kryetari i bashkisë së Pogradecit Ilir Xhakolli, i cili mbështet Bledi Çomon, i ka vënë kufirin tek thana Peleshit, duke i kërkuar, të mos e kalojë Qafë Plloçën dhe të mos guxojë t’i afrohet Pogradecit për vota.

I zënë ngushtë, Peleshi ka pranuar të tërhiqet nga Pogradeci, duke luajtur me emrat e tjerë të listës, të cilët kanë për detyrë, të marrin më pak vota se Pendavinji.

Mësohet se kandidatët e Korçës, janë vënë nën presion nga Peleshi, për të mbledhur vota për Pendavinjin, deputetin që nuk i duhet as PS, as Korçës, madje, as dreqit.