Një aksident rrugor është regjistruar në aksin Pogradec–Korçë, konkretisht në segmentin e Qafë Plloçës. Dy automjete që lëviznin në drejtime të kundërta janë përplasur, pasi njëri prej tyre ka humbur kontrollin dhe është përplasur me mjetin që vinte përballë.

Si pasojë e aksidentit, dy shtetase kanë mbetur të dëmtuara. Ato janë transportuar në spitalin e Pogradecit, ku po marrin ndihmën mjekësore. Sipas të dhënave paraprake, ndodhen jashtë rrezikut për jetën.

Në vendngjarje ka mbërritur policia, e cila po punon për zbardhjen e plotë të rrethanave dhe shkaqeve të aksidentit.

Kryedemokrati Sali Berisha është pritur me protesta në New Jersey, ku po zhvillon një takim me shqiptarët që jetojnë në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Disa protestues i kanë zënë pritë Berishës dhe zyrtarëve të PD-së që e shoqëronin, me thirrjet ‘doktori i Enver Hoxhës’.

Protestuesit kanë kërkuar përmes megafonit dhe thirrjeve në kor arrestimin e Berishës, të cilin e akuzojnë për shitjen e Shqipërisë.

Ndërkohë kryedemokrati i kapur në besfasi, i ka përshëndetur me 2 gishta protestuesit, një shenjë që është marrë si ta nga provokim dhe ka çuar në shpeshtimin e thirrjeve ‘Berisha n’burg’.

View this post on Instagram

View this post on Instagram

View this post on Instagram

Ish-kryeministri Sali Berisha zhvilloi këtë të diel një takim me shqiptarë në New Jersey, ku foli për situatën politike në Shqipëri, shpopullimin e vendit dhe pasojat që sipas tij po sjell keqqeverisja e Edi Ramës. Gjatë takimit, një prej të pranishmëve, biznesmeni Akil Ceci, me origjinë nga Tropoja, shprehu vlerësimin e tij për Berishën dhe i drejtoi atij disa pyetje.

Ai kërkoi të dinte se çfarë do të bëjë opozita për të rrëzuar qeverinë e Edi Ramës, duke e pyetur gjithashtu nëse është përcaktuar kandidati për Bashkinë e Tiranës.

Në përgjigjen e tij, Berisha u ndal te qeverisja 13-vjeçare e Ramës, duke e cilësuar shkeljen e ligjit dhe Kushtetutës si një prej problemeve më madhore të kësaj periudhe. Për të ilustruar qëndrimin e tij, ai iu referua edhe krizës së vitit 1997 dhe skemave piramidale, duke rikujtuar vendimin e tij për t’iu përmbajtur ligjit edhe në një situatë jashtëzakonisht të vështirë politike.

Sa i përket Bashkisë së Tiranës, Berisha bëri të ditur se kandidati ende nuk është konkretizuar. Ai tha se do të vijojnë diskutimet për të zgjedhur sipas tij kandidatin më të përshtatshëm për kryeqytetin.

Akil Ceci: Unë jam Akil Ceci, biznesmen në fushën e ndërtimit në Amerikë nga Tropoja. Kam edhe mbiemrin Ceci dhe në emër të familjes Ceci jam shumë krenar që ti arrite ta pastrosh emrin tënd dhe të tregosh neve dhe gjithë botës që je figura më e pastër politike që ka pasur Shqipëria në 30 vite demokraci. Kam nja dy pyetje për ty. Desha të të pyes që parë the se qeveri teknike të ikë Edi Rama dhe ta rrëzojmë pushtetin. Doktor, koha po kalon shumë shpejt dhe u bënë shumë vite që qeveria e Ramës sundon në Shqipëri. Çfarë do bësh ti, doktor, pas këtij takimi që kemi këtu, çfarë do bësh që të rrëzosh qeverinë e Ramës dhe a e keni menduar emrin e kandidatit për Bashkinë e Tiranës.

Berisha: Pyetje shumë e drejtë. Mendoj se po ta analizosh qeverisjen 13-vjeçare të Edi Ramës, problemi më madhor në të cilin ai pastaj tejkaloi çdo lloj kufiri dhe limiti është shkelmimi i ligjit dhe Kushtetutës. Një qeveritar që betohet në Kushtetutë duhet t’i përmbahet ligjit me të gjithë vendosmërinë e tij, nuk ka asgjë më të dobishme për qytetarët dhe më të rëndësishme. Do t’jua ilustroj këtë me një shembull nga jeta ime jo kaq pozitiv. Në vitin 1997, Piramidat, të cilat realisht nuk i njihnim, krijuan një krizë të thellë, të madhe. Socialistët u thanë qytetarëve që ato para i ka marrë qeveria, qeveria nuk kishte prekur asnjë qindarkë. 

Mirë… U them bashkëpunëtorëve të mi se ne, përderisa shqiptarët mendojnë se ua kemi marrë paratë, nuk duhet të pranojmë t’i qeverisim, duhet të dalim në opozitë t’jua faktojmë që nuk kemi marrë asnjë qindarkë dhe pastaj ta gjykojnë dhe vetë ata. U bë marrëveshja, fushata. Në fushatë, Fatos Nano shkonte nga salla në sallë dhe thoshte: do t’ju kthej çdo qindarkë. Sali Berisha u tha: borxh është i vjetër sa njeriu, nuk ka ligj në botë që lejon të njohësh borxhin që nuk e ke marrë. T’ju them me sinqeritet juve këtu se shumë herë e kam pyetur dhe veten time, por prapë, unë mund t’jua ktheja ato lekë atyre, po, dhe qëndroja në pushtet, por po të ktheja paratë bëja një gjë të paligjshme. Nuk e bëra atë. Zbatova ligjin, zbatova ligjin në kushte tmerrësisht të vështira, ata nuk lanë gjë, ata më akuzuan për krime kundër njerëzimit, por pas 4 vitesh shqiptarët votuan Partinë Demokratike.

Edhe në 2005, vendi sundohej nga bandat. Këta krimin e quajnë mjet të dobishëm, dhe bandat në të katërta anët. Më pyesnin mua qytetarët: çfarë do bësh ti me këta? Ligjin, u thoja unë, ligjin do ua tregoja. Me këta policë që janë. E vërteta është kjo. Që nuk ishin policët që nuk donin të zbatonin ligjin, ishin politikanët që nuk i lejonin ta zbatonin. Dhe më thonin mua ata që kemi një kërkesë: që, po ta nisim këtë betejë, mos na ndalojë askush. Dhe ata zbatuan ligjin dhe në 18 muaj 1050 banditë bosë u vendosën para ligjit. Ndaj dhe u deklarova këto zero tolerancë ndaj krimit dhe karteleve. Kandidati për Bashkinë e Tiranës akoma nuk është konkretizuar. Do flasim dhe do përpiqemi t’i japim kryeqytetit kandidatin më të shkëlqyer që ka pasur ndonjëherë.

Eni Çobani ishte e ftuar në episodin e sotëm të Grida Duma Poskast, ku foli edhe për rastin më tronditës të cilin i është dashur të ndërmjetësojë. Juristja tha se rasti vjen nga një familje shumë e pasur shqiptare dhe një çift shumë i njohur për publikun. Çobani shpjegoi se si çifti i njohur që në publik puthej dhe përqafohej, kishte një traumë brenda mureve të shtëpisë.

Ndërsa tregoi se si mosmarrëveshja dhe mos komunikimi mes tyre kishte eskaluar deri në ardhjen në jetë të një fëmijë jashtë martesës.

“Një familje shumë të pasur në Shqipëri, ku unë u ndodha padashur pjesë e ndërmjetësimit të çiftit, ku preka nga afër se çfarë kishte ndodhur në atë familje.

Me shumë qetësi më është përcjellë dhe nga bashkëshorti dhe nga bashkëshortja historitë që kishin jetuar edhe pse bashkë në mënyrë të përveçme.

Dhe fatkeqësisht bënin sikur nuk dinin, por në fakt ajo dihej sepse kur je në një çati dhe kur mungon me ditë të tëra dhe kur vjen në jetë dhe një fëmijë që nuk ka atësinë e një personi që ti bashkëjeton ti duhet ta kuptosh që diçka ka ndodhur. Dhe kjo besoj ka qenë një nga ato rastet tronditëse për të cilën sigurisht mu desh të rrija afër si zonjës dhe zotërisë. Që nuk doli kurrë në publik, pa diskutim.

E them këtë si më të fortën sepse emrat e përfshirë janë emra shumë publik dhe të njohur.

Dhe kjo sigurisht tek unë solli edhe atë tronditjen brenda vetes për të parë dhe kuptuar që si është e mundur, sepse unë ata i kisha takuar herë pas here si ajo familja që vetëm putheshin dhe përqafoheshin dhe ndërkohë ata kishin një dramë brenda familjes, ku sytë e tyre nuk e shprehnin jashtë, por ata vuanin.

Pasuria ishte elementi për të cilin ata nuk do gjenin kurrë qetësi sigurisht arritëm në një zgjidhje.

Situata u çlirua, janë të padivorcuar vazhdojnë në dashuritë e tyre dhe sigurisht që nuk jetojnë fizikisht bashkë, por martesa vazhdon. Traumën më të madhe e përjetonte bashkëshortja, arritja e saj deri në ato pika deri në ardhjen e një fëmije ishte pak në inat të marrëdhënieve të herë pas hershme të bashkëshortit.

Pra nuk flasim për një person që kishte vetëm një njeri, por kishte disa dhe kjo çonte ujë në pjesën e gruas e cila vendosi gjithashtu të bënte të njëjtën gjë.

Por ardhja e një fëmije e kishte traumatizuar, dhe mos pasja e mundësisë që atësia të ishte e babait sepse sigurisht ai e kishte refuzuar. Ajo pastaj vendosi që ndarjen nuk do ta bëj sepse edhe pasurinë nuk mund ta ndajë me ato njerëz që më sollën mua në atë pikë dhe vazhdon të jetë në atë lidhje”, tha Çobani.

Kryedemokrati Sali Berisha zhvilloi sot një takim me diasporën shqiptare në New Jersey të SHBA-së. Gjatë fjalës së tij, Berisha e cilësoi rikthimin në SHBA si një moment emocional, duke theksuar se qëndron sot në vendin ku, sipas tij, u tentua t’i ndalohej hyrja përgjithmonë.

Ai vlerësoi gjithashtu kontributin e diasporës shqiptare në SHBA dhe e lidhi betejën e tij me atë që e cilësoi si luftë për lirinë, dinjitetin dhe kombin shqiptar.

“Pata fat të madh se takova atë pleijadë të diasporës shqiptare e cila me atdhetarinë e saj, me idealet kombëtare, dha një kontribut të jashtëzakonshëm për përmbytjet e diktaturës komuniste në Shqipëri dhe luftoi për lirinë e Kosovës.

Diaspora shqiptarë në SHBA është fati i bardhë i kombit shqiptar. Për ne sot është një ditë që për mua ngjall emocione, që shumëkush e ka menduar të pamundur, që nuk do ta shihnim ndonjëherë. Sepse shpesh herë kemi pyetur, kush jemi ne që t’i dalim ballë një padrejtësie. Jemi shqiptarë ndaj dhe luftojmë ne kushte të pabarabarta për kombin tonë dhe për dinjitetin e tij.

Kjo ditë shënon një nga ato raste, forca e të keqes që e njohim, më mohoi hyrjen në SHBA, në një kohë kur isha 8 vite larg çdo pushteti. Por vlerat mbi të cilat është ndërtuar ky vend dhe komb i madh, vend i te lirëve, shtëpi e guximtarëve, i qartë se kristali se kjo padrejtësi nuk po vinte nga SHBA, por nga agjendat anti liri dhe anti komb, të cilën vetë presidenti Trump e ka cilësuar e majta ekstreme.

E nisëm këtë betejë në pamje të parë në errësirë, po asnjë natë nuk zgjat dot pafundësisht. Ata që përgatitën mashtrimet ndaj meje janë sot non grata në vendin e tyre”, tha Berisha.

Ka emra që lidhen me një profesion, por ka edhe njerëz që me punën e tyre bëhen pjesë e historisë së një institucioni dhe të një qyteti. Një prej tyre është prof. Gjergji Çikopana, i cili feston sot ditëlindjen. I diplomuar për Matematikë në Universitetin e Tiranës, Çikopana i kushtoi një pjesë të rëndësishme të jetës së tij arsimit. Fillimisht si mësues, e më pas në role drejtuese,

ai u bë një nga figurat e njohura të arsimit në Korçë.

Emri i tij lidhet veçanërisht me Gjimnazin “Raqi Qirinxhi”, të cilin e drejtoi për 14 vite. Një periudhë e gjatë në të cilën shkolla u shqua për rezultatet e nxënësve, sukseset në olimpiada e konkurse dhe për nivelin e lartë të punës së stafit pedagogjik.

Por drejtimi i një shkolle nuk është vetëm çështje administrimi.

Për Çikopanën, sfida ishte krijimi i një standardi. Përmes kërkesës dhe disiplinës në punë, por edhe duke nxitur mësuesit dhe nxënësit të synonin më shumë, “Raqi Qirinxhi” konsolidoi emrin e saj si një prej gjimnazeve më të spikatura të Korçës.

Një rol të rëndësishëm patën edhe bashkëpunimet me institucione arsimore jashtë vendit. Binjakëzimet dhe kontaktet ndërkombëtare sollën mundësi të reja për nxënësit dhe mësuesit, duke e zgjeruar përvojën e shkollës përtej kufijve të saj.

Por kontributi i Gjergji Çikopanës nuk mbeti vetëm brenda mureve të shkollës.

Ai ka qenë i angazhuar edhe në jetën kulturore të qytetit, duke mbajtur detyrën e Kryetarit të Komitetit të Kulturës dhe Arteve në Korçë.

Një tjetër dimension i figurës së tij është prania në jetën qytetare.

Edhe sot, prof. Çikopana vijon të jetë një zë aktiv në komunitet, duke ruajtur lidhjen me çështjet e arsimit, kulturës dhe zhvillimit të qytetit. Në ditën e lindjes së tij, kujtohet një rrugëtim i ndërtuar mbi dije, punë dhe përkushtim, por mbi të gjitha mbi bindjen se një institucion i mirë nuk krijohet vetëm nga emri që mban, por nga njerëzit që punojnë për ta bërë më të mirë.

Gëzuar ditëlindjen, profesor Gjergji Çikopana!

Kryeministri grek Kyriakos Mitsotakis ka prezantuar një paketë të gjerë masash ekonomike dhe sociale gjatë fjalimit të tij në Qendrën e Konferencave “Vellidio”, në kuadër të Panairit Ndërkombëtar të Selanikut (DEO).

Fjalimi nisi me një minutë heshtje në nderim të dy pilotëve të Forcave Ajrore Greke, të cilët humbën jetën ditën e sotme pas rrëzimit të një avionic luftarak Phantom në Tanagra.

“Mendimet tona janë me familjet e dy pilotëve”, deklaroi Mitsotakis, duke theksuar se shteti, në koordinim me kryetarin e Parlamentit, do të qëndrojë pranë familjeve të viktimave.

Më pas, kryeministri prezantoi atë që e cilësoi si udhërrëfyesin për vitin 2027, me një plan masash që synon rritjen e të ardhurave dhe lehtësimin e barrës fiskale për qytetarët.

Masat për profesionistët dhe bizneset e vogla

Parashikohet heqja e taksës së aktivitetit për bizneset në rajone dhe reduktimi i saj me 50% në Atikë në vitin 2028, përpara heqjes përfundimtare në vitin 2029.

Për fermerët, kryeministri njoftoi rritjen e pragut të patatueshëm në 20 mijë euro, masë që sipas tij prek rreth 50 mijë prodhues.

Për blegtorët, qeveria do të kërkojë fonde shtesë europiane, ndërsa Mitsotakis deklaroi se tufat e humbura do të rikthehen së shpejti.

Pensionet dhe administrata publike

Për pensionistët, ndihma vjetore e nëntorit do të rritet nga 300 në 400 euro për personat mbi 65 vjeç.

Ndërsa për administratën publike, u njoftua një bonus prej 500 eurosh për 720 mijë punonjës, duke nisur nga viti 2027. Sipas kryeministrit, bëhet fjalë për një masë të përhershme që do të llogaritet edhe në pension.

Masat për familjet

Prindërit do të mund të hapin një llogari kursimi për fëmijët gjatë dy viteve të para pas lindjes. Shteti do të kontribuojë me të njëjtën shumë që depozitojnë prindërit, deri në 1,200 euro në vit.

Gjithashtu, Mitsotakis njoftoi zero taksë mbi të ardhurat deri në 20 mijë euro për familjet me tre fëmijë.

Pagat dhe energjia

Për punonjësit e sektorit privat parashikohet ulje e mëtejshme e kontributeve të sigurimeve.

Kryeministri tha se paga minimale do të kalojë 950 euro në vitin 2027, me objektiv arritjen e 1,000 eurove në janar 2028.

Ndërkohë, qeveria synon një ulje prej 30% të çmimit të energjisë elektrike gjatë tre viteve të ardhshme.

Për personat me aftësi të kufizuara u njoftua indeksimi i përfitimeve sociale

Fundjava ka sjellë një fluks të shtuar në pikën e kalimit kufitar të Kapshticës, ku qytetarë të shumtë janë përballur me pritje të gjata për të kaluar drejt Greqisë. Radhët janë krijuar kryesisht për shkak të numrit të lartë të udhëtarëve nga Korça dhe zonat e juglindjes, të cilët gjatë fundjavës zgjedhin të kalojnë kufirin edhe për të bërë blerje.

Çmimet më të favorshme të karburantit dhe diferencat në produktet ushqimore janë ndër arsyet kryesore që shtyjnë banorët e zonave kufitare të furnizohen në Greqi.

Për shumë familje, këto udhëtime janë kthyer në një mënyrë për të reduktuar shpenzimet, sidomos për produktet e konsumit të përditshëm.

Përballë fluksit të lartë, Policia Kufitare në Kapshticë shton numrin e sporteleve gjatë fundjavave dhe aplikon procedura të përshpejtuara për përpunimin e udhëtarëve.

Sipas të dhënave nga pika kufitare, gjatë fundjavave mbi 10 mijë shtetas kalojnë në dalje nga Shqipëria përmes Kapshticës.

Fluksi është veçanërisht i lartë në oraret e pikut, duke sjellë radhë dhe pritje të gjata për qytetarët që udhëtojnë drejt Greqisë.

Sipërmarrësja e njohur spanjolle Rocío Osorno ka përjetuar së fundmi një nga ngjarjet më të frikshme të ndodhura gjatë jetës së saj, pasi disa grabitës të maskuar që dyshohet të kenë qenë shqiptarë, kanë tentuar të vidhnin shtëpinë e saj.

Ngjarja ka ndodhur në një moment kur ajo ka qenë e pranishme në shtëpi së bashku me familjen.

Raportime të shumta kanë bërë xhiron e rrjetit nga mediat e huaja, ndërsa në lidhje me ngjarjen ka reaguar dhe vetë Rocío Osorno, e cila përmes një postimi të ndarë së fundmi në rrjet shkruan se në momentin e ngjarjes ajo ndodhej në katin e sipërm. Në momentin që ka zbritur poshtë ajo vuri re se dritarja e dhomës që zakonisht e mbanin të mbyllur, ishte hapur. Kështu ajo kuptoi se gjërat nuk ishin ashtu siç duhej.

Nga Ben Blushi

Edhe për arsye personale e kam dashur shumë Kinostudion. Festivalin e parë të filmit shqiptar e fitoi një film që babai im e bëri për mua. Ndoshta nga kjo dobësi filmat e Kinostudios më bënin për të qeshur edhe kur ishin të dobët.

Me gjithë kufizimet ideologjike Kinostudio e luajti rolin e vet: na argëtoi për 50 vjet.

Por edhe kur bënin filma të shpifur rregjisorët e asaj kohe e kishin një justifikim : komunizmi nuk i linte të krijonin vepra më të guximshme.

Të degjeneruarit, spekulantët, tregtarët, të divorcuarit, të pasurit, emigrantët, maniakët, delirantët dhe të sëmurët mendorë nuk mund të ishin personazhe të Kinostudios.

Me shpresë se do shikoja një kinema të re, shkova këto ditë Festivalin e bukur të Filmit dhe u habita.

Njëlloj si në kohën e Kinostudios shumica e filmave të viteve të fundit xhirohen në fshat.

Por në atë kohë në fshat jetonin më shumë se 50 për qind e popullsisë.

Aty prodhohej çdo gjë që hanim dhe me këtë tepricë ushqimore njeriu i ri punonte nëpër ara dhe fabrika.

Natyrisht kinemaja e asaj kohe peshohej me gramaturë ideologjike: pak fshat, më pak qytet dhe shumë luftë që bëhej po në fshat.

Prandaj shumica e filmave të vjetër nuk janë xhiruar në qytete.

Por ndërsa arsyet e rregjisorëve të atyre viteve merrem me mend, nuk kuptoj pse regjisorët e sotshëm e duan kaq shumë fshatin.

Dekori i filmave të tyre i ngjan një fotografije të varur në muret e kooperativës.

Rrugë të shtrembra, furgona të rrjepur, motorra pa marmitë, mulli kashte, një kafene që shërben dhe si stacion autobuzi, klasa me nxënës pa dhëmbë, raki, cigare, cironka, turshi, njerëz të shëmtuar, gjuhë vulgare, pata, gjela dhe gomerë të paushqyer që duket sikur mbajnë në kurriz gjithë hallet e kombit tonë tekanjoz.

Filmi është një supermarket i mbushur me produkte fshati.

Dhe meqë në fshat nuk ndodh asgjë gjatë natës, ngjarjet e filmave të rinj zhvillohen vetëm ditën.

Por derisa të kuptosh çfarë po ndodh ka kaluar më shumë se gjysma e filmit e mbushur me dialogje pa kuptim, me kanale, puse, vegla bujqësore dhe lopë që shfaqen në ekran atëherë kur nuk e pret.

Dritarja e shtëpisë së fshatarit nuk hapet që ne të shohim gruan e tij të bukur duke tharë flokët, por kokën e një mushke me sklepa.

Unë vetë e dua shumë fshatin por nuk kuptoj pse e duan kaq shumë regjisorët shqiptarë.

Ndoshta mendojnë se shkatërrimi, shëmtija, rakija, duhani, duart me kallo dhe peisazhi zooteknik shet më shumë në perëndim.

E kanë gabim.

Filmat më të mëdhenj të botës nuk janë xhiruar në fshat.

Marlon Brando dhe Robert De Niro nuk kanë luajtur kurrë rolin e një fshatari dhe nëse do e bënin nuk do ishin ata që janë.

Fshatar ka qenë vetëm Zapata por edhe ai e bëri revolucionin meksikan që të shkonte në qytet.

Kinemaja është produkt i qytetit.

Në kohën kur fshati vendoste për punët e botës nuk kishte kinema.

Goodfellas nuk ka asnjë fshatar, Taxi Driver i jep taksisë në New Jork, Pulp Fiction i përbuz fshatarët, kurse neorealistët italianë ndryshuan kinemanë kur e nxorrën kameran nga fshati dhe filluan të xhirojnë dramat e qytetit.

Edhe mafiozët e bukur të Godfather ishin qytetarë amerikanë që i përdornin fshatarët sicilianë për të vrarë njëri-tjetrin në ditëlindjen e mamit.

Netflix sot nuk bën filma për jetën në fshat me përjashtim të rasteve kur kriminelët fshihen aty për t’ju mbrojtur policisë që edhe ajo vjen nga qyteti duke i rënë borive të civilizimit.

Filmat e rinj shqiptarë duket sikur kanë urrejtje për qytetin.

Tirana ku jetojnë një milion banorë shfaqet vetëm si karburant furgonash që nisen me një urgjencë të ngadaltë në drejtim të fshatit, në kafenetë ku kalojmë kohën çdo ditë nuk hyn asnjë fshatar, që natyrisht nuk shkon as në plazhet ku ka gjallëri, stil, lluks, rini dhe zhveshje.

Më shumë femra me rrobabanjo ka pasur në filmat e Kinostudios sesa në filmat e sotshëm.

Të merr malli të shohësh një trotuar, një hotel modern, xhama, pasqyra, vitrina, monopatina, banka, burra me kostum, gra mbi taka, kërcim, jetë nate, djem dhe vajza që harbojnë dhe krijojnë aksion, pra vrapojnë pas jetës së përditshme më shumë se fshatarët tanë të dashur.

Për fat të keq asnjë film i ri nuk ka as aksion, as shpejtësi dhe as aventurë.

Kinemaja plotëson nevojën e njerëzve të zakonshëm për t’u frymëzuar nga njerëz të jashtëzakonshëm.

Sipas kutit të vet ideologjik edhe Kinostudio prodhoi një kategori heronjsh të jashtëzakonshëm.

Ata ishin partizanët.

Ata vrisnin, vidhnin armë, vinin bomba, hidhnin në erë makina, i përdornin uniformat gjermane si kostume dasme dhe nganjëherë bënin edhe dashuri.

Në një kuptim ata janë kaubojsat e kinemasë tonë.

Në krahasim me fshatarët e filmave të sotshëm partizanët ishin shumë aventurierë dhe pa diskutim shumë më të bukur.

Kurse në filmat e rinj nuk ka asnjë aventurier që mund ta ndjekësh nga pas dy orë rresht.

Asnjë skenar nuk është distopik, pra shokues, por një realizëm qaraman që beson se ndryshimi i botës do vijë nga fshati.

Edhe vetë fshatarët, kremi i kosit të kinemasë sonë, po të kishin mundësi të zgjidhnin do thoshin aman nuk duam më filma me fshat.

Kjo lloj kinemaje pa aventura luan vetëm një funksion: ju kursen fshatarëve ilacet e gjumit.

Por për fat të keq ajo nuk merr në qafë vetëm fshatarët e shkretë por në rradhë të parë aktorët.

Aktorët janë një histori më vete.

Edhe kur janë të bukur, rregjisorët i rrudhin, i plakin, i kërrusin, i veshin keq, i mbulojnë me thinja dhe i bëjnë të hanë domate, të pinë raki dhe të qelben nga cigaret pa filtër.

Kinemaja i përdor shëmtirat më pak se çdo sektor tjetër i shoqërisë.

Ajo është pasarela e njerëzve të këqinj që duhet të jenë patjetër të bukur.

Nuk njoh ndonjë aktor të madh që të jetë i shëmtuar, por edhe kur qëllon ai është një talent i madh.

Kurse kinemaja jonë i ka shumë qejf njerëzit e shëmtuar.

I shëmtuari kalon vetingun, i bukuri pret ndryshimin e horoskopit artistik.

Megjithatë aktoret femra janë viktimat më të mëdha të manisë së rregjisorëve për të shëmtuar personazhet e tyre.

Regjisorët nuk lejojnë asnjë femër të pispilloset, të lyhet, të veshë një fustan seksi, t’i japë një makine të re, të shkojë në punë dhe të bëjë jetë nate.

Gratë nëpër filmat e rinj kanë vetëm një rol: të duken si burra.

Ato janë të ngrysura, me zë të trashë, mallkojnë pa pushim, qajnë para dreke, pinë raki dhe nuk dinë të puthin.

Edhe kur bëjnë seks kjo ndodh nëpër stane, në sedilje të grisura ose në furgona të ndyrë.

Dashuria e filmave të rinj është një akt fizik i pështirë që nuk ngrihet dot as në nivelin e filmave jugosllavë që ishin të mbushur me seks të dhunshëm, zakonisht pas drekës.

Nuk e di për çfarë arsyesh, shumica aktorëve që zhubrosen në shkurret e fshatrave tona janë nga Kosova.

Kosovarët luajnë rolin e fshatarëve nga Librazhdi, nga Miloti apo nga Berati.

Kjo është një mesele më vete që i zbon njerëzit nga kinematë, prandaj filmat e rinj nuk shesin asnjë biletë.

Kush do rrinte një orë e gjysëm në kinema për të mos kuptuar asnjë fjalë.

Unë vetë i kuptoj kosovarët kur flasin, i pëlqej shumë kur këndojnë, por nuk i kuptoj fare në film.

Kosovarët kanë një kinema eklektike e cila duket sikur ka dalë nga librat e Anton Pashkut, një shkrimtari të talentuar që shpjegon në tre faqe si punon galexhanti i banjos.

Kinemaja e Kosovës është një zymtësi pa mbarim.

Njëlloj si vaji dhe kripa, kësaj gjelle i mungojnë dy elementë të domosdoshëm : madhështia dhe humori.

Megjithëse e vogël, kinemaja jonë e vjetër ka pasur pak filma madhështorë dhe shumë filma me humor.

Historia i bënte madhështore, skenarët shpërndanin erëzat e humorit, kurse mjeshtëria e aktorëve i jepte dritë.

Kosovarët nuk kanë bërë dot filma madhështorë se kanë jetuar në një shtet represiv që i lejonte të bënin shaka në rrugë, por jo në art.

Kështu është edhe letërsia e tyre, një natë pa mëngjes.

Prandaj aktorët e Kosovës nuk qeshin asnjëherë dhe kur dashurojnë duket sikur do vrasin veten.

Filmat e rinj kanë marrë fizionominë e shkollës kosovare : një dëshpërim që kalohet duke pirë, duke sharë dhe duke folur me malin para se të flesh.

Por filmi nuk është si kënga.

Kosovarizimi i këngëve tona ka qenë sukses, kosovarizimi i filmave është dështim.

Për fat të keq kosovarët po i marrin në qafë regjisorët e rinj.

Rregjisorët besojnë se duke siguruar një buxhet modest, një fshat të rreckosur dhe një aktor kosovar e kanë mbaruar filmin.

Prandaj nuk konkurrojnë për biletat në kinema, por vetëm për fondet publike.

Sukses quhet atëherë kur bind Qendrën e Filmit dhe jo spektatorin.

Rregjisorët mendojnë si buxhetistë përpara se të mendojnë si artistë.

Meqë shumicën e autorëve të këtyre filmave i kam miq shpresoj që nuk do mërziten.

Ata e kanë në dorë të shuajnë dyshimin tim se shqiptarët nuk dinë të bëjnë tre gjëra : futboll, verë dhe kinema.

Unë i kam qejf të treja prandaj do shkruaj prapë.

Kryeministri Edi Rama ka qenë pasditen e djeshme në Himarë, në zonat e prekura nga zjarri gjatë natës së kaluar, ku ka parë nga afër situatën dhe angazhimin e strukturave në terren.

Gjatë vizitës, rama ka takuar dhe falënderuar efektivët e emergjencave civile, forcave të armatosura, shërbimeve zjarrfikëse dhe strukturave të tjera të angazhuara për përballimin e situatës.

Sipas të dhënave të bëra publike, gjatë 24 orëve të fundit janë angazhuar 881 forca operacionale dhe 75 automjete zjarrfikëse. në terren kanë qenë gjithashtu 340 efektivë të forcave të armatosura, ndërsa operacioni është mbështetur edhe nga helikopterë dhe avioni “air tractor”.

Fokusi kryesor i strukturave ka qenë vënia nën kontroll e vatrave të zjarrit dhe mbrojtja e banorëve dhe pronës. Ndërkohë, për banorët e prekur nga zjarret, bashkia e himarës do të vijojë identifikimin dhe vlerësimin e dëmeve të shkaktuara.

View this post on Instagram

Ditën e sotme, dollari amerikan në blerje do të këmbehet me 78.4 lekë, në shitje me 79.7 lekë.

Euro do të blihet me 91.5 lekë, do të shitet me 92.3 lekë.

Franga zvicerane blihet me 97 lekë dhe shitet me 98 lekë.

Ndërsa paundi britanik blihet me 106.2 lekë dhe shitet me 107.2 lekë.

Dollari kanadez këmbehet me 56.4 lekë në blerje dhe me 57.6 lekë në shitje.

Një aksident tragjik në Athinë i ka marrë jetën në moshën vetëm 29-vjeçare regjisores dhe skenaristes së re greke, Maria Tsioli.

E reja ishte një nga viktimat e aksidentit rrugor të ndodhur në Bulevardin Alexandras. Lajmi për ndarjen e saj nga jeta ka tronditur familjarët, miqtë dhe kolegët, ndërsa në mediat greke është përcjellë me dhimbje historia e një karriere që u ndërpre shumë herët.

Pavarësisht moshës së re, Tsioli kishte arritur të spikaste në kinematografinë greke. Punët e saj ishin prezantuar edhe në festivale të rëndësishme ndërkombëtare, duke i hapur rrugën një të ardhmeje premtuese në botën e filmit.

Regjisorja kishte planifikuar që në vjeshtën e këtij viti të niste xhirimet e projektit të saj të ri, filmit “Perasma”, që në shqip do të thotë “Kalimi”.

Xhirimet ishin parashikuar të zhvilloheshin në zonën e Agrafas, kryesisht në Megala Vraggiana. Historia e filmit do të fokusohej te jeta e një bariu adoleshent në një zonë rurale.

Pas vdekjes së regjisores, familjarët dhe bashkëpunëtorët e saj kanë shprehur dëshirën që projekti të mos mbetet i papërfunduar. Synimi është që filmi të realizohet duke ruajtur vizionin që Maria Tsioli kishte për veprën e saj të fundit.

Lajmi është bërë i ditur edhe nga kryebashkiaku i Agrafas, Alexis Kardabikis, i cili ka treguar se kishte komunikuar më herët me regjisoren dhe producentin Spyros Skandalos gjatë përgatitjeve për projektin.

Sipas tij, bashkia do të bëjë gjithçka që është e nevojshme për të ndihmuar në realizimin e filmit, në mënyrë që ëndrra e regjisores 29-vjeçare të mos shuhet bashkë me të.

Aktori dhe aktivisti Florjan Binaj ka folur për angazhimin e tij politik dhe mundësinë e kandidimit në zgjedhjet e ardhshme, gjatë një interviste këtë të shtunë në Euronews Albania. I pyetur nëse, në rastin më të keq, do të jetë një kandidat i pavarur që do ta zhvillojë i vetëm këtë betejë, ndërsa në skenarin më të mirë pjesë e një fronti të bashkuar opozitar, Binaj u përgjigj shkurt: “Po

Gazetarja këmbënguli për të kuptuar se mbi çfarë mbështetet kjo bindje e tij dhe çfarë e shtyn të mendojë për një angazhim të tillë.

Binaj tha se vendimi lidhet me bindjen se ky është një kontribut që duhet ta japë kushdo që mendon se mund të ndikojë në përmirësimin e shoqërisë.

“Ku hahet më çon që mendoj që kjo është gjëja e duhur që duhet të bëj, jo vetëm unë, por kushdo që ka një kontribut në shoqëri”, u shpreh ai.

Aktori shtoi se angazhimi nuk duhet të mbetet vetëm në hapësirën virtuale, por duhet të shoqërohet me veprim konkret.

“Kushdo që mendon që ‘enough is enough’ (mjaft është mjaft), kushdo që mendon që ky qytet mund të përmirësohet, ashtu si çdo qytet, dhe mund të përmirësohet jo nëpërmjet algoritmit, mund të përmirësohet jo nëpërmjet like-ave, mund të përmirësohet jo nëpërmjet komenteve ‘Bravo shefi, yll shefi, sa i bukur shefi’ e postimeve, por sa do kapim e sa do postojmë”, deklaroi Binaj.

Më tej Binaj e thotë qartë se me mbështetjen ose jo të opozitës ai do të jetë një nga kandidatët e Tiranës për bashkinë.

Një 39-vjeçar shqiptar është arrestuar nga policia italiane për trafik droge, pasi në fugonin që drejtonte u zbuluan rreth 41 kilogramë hashash dhe marihuanë, të fshehura brenda një kompresori.

Operacioni u zhvillua të enjten, më 3 shtator, përgjatë aksit rrugor Chieti-Pescara. Gjatë kontrollit të furgonit, efektivët vunë re një kompresor të madh, të importuar nga jashtë vendit. Pas kontrollit të pajisjes, policia zbuloi se brenda saj ishin fshehur lëndët narkotike, të cilat u sekuestruan.

Shoferi, një shtetas shqiptar 39-vjeçar, u arrestua dhe u dërgua në burgun Madonna del Freddo, nën akuzën e trafikut të lëndëve narkotike.

Në automjet ndodhej edhe një tjetër shtetas shqiptar, 38 vjeç, i cili ishte ulur në sediljen e pasagjerit. Ai u la i lirë me urdhër të prokurorit, pasi roli i tij në ngjarje u konsiderua, në këtë fazë të hetimit, “jashtëzakonisht i parëndësishëm”. Autoritetet italiane vijojnë hetimet për të zbardhur origjinën e drogës dhe destinacionin e saj.